2017-09-27

කූඹියෝ වෙනුවෙන් මගේ මෙව්වා ඒක





මං දැං සිංහල ටෙලි නාට්ටි බලන එක නවත්තලා  ගොඩක්  කල්  , ඔය ගෙදර ඉන්දැද්දි  ගෙදර උං බලනකොට පේනවා දකිනවා ඇරුනහම  උනන්දුවෙං බලාපු.


පස්සේ  පස්සේ  ඉතින් අන් සැපතට  බාදා  කරන්ඩ හොද නැති හන්දා , උඹල  ඕන එකක්  බලාගනිල්ලා  කියල අපේ  ලොකු  එකීටයි  මහ එකීටයි ඕන  එකක් කරගන්ඩ දීලා බ්ලොගක් කියවාගන හිටියා.

සෝචණියයි   කියහල්ලකෝ  අපේ ලොකු  කෙල්ල  ටික  දවසකින්   මම   මොනවහරි  කියුවහම මට  කියනවා

‘‘ ඔබ  මේ  සැබැවක්ද   පවසන්නේ ‘‘

අනාතයි   .... මේකි   පට්ට   කොරියන් වෙලා ........... ඉතින්  අපේ  උන්දැට  කම්ප්ලේන්  කරනවා

‘‘ ඔය මල ජරාව මං නං  බලන්නේ  නැ  ... අහවල්  චැනල් එකේ යනවා   සෝක්    කතාවක් ...  මට  ඒක බලන්ඩත් නැ....  ඕකී  බලන්නේ  ඔය  .... මටත් අප්පිරිය කතා        (නැති )    එව්වා  ...  ඒකම  බලන්ඩ ඕන  කියලා  මට  වද දෙනවා   මං ඉතින්  මගේ  වැඩක්  කරගන්නවා ‘‘

තත්වේ  තවත්  සෝචණියයි  පොඩි  එකි  ආවට   පස්සේ   ... ඝණ පූර්ණය හරිනේ   දෙකයි දෙක  ...  වැඩි ඡන්ද  නැතුවට   අපේ  ආදරේ   බර  දාල   උන්  දෙන්නා  උන්ට  ඕන දේ   බලනවා

‘‘ තාත්තේ   මම  ෂේශා   ... අක්කා ... ෂිවන්‍ය  ...  අපි   දෙන්නා  ඔයාව  හද නැති   දවසක  දෂ්ථ   කරනවා ‘‘

මොන හුයන්නකද   මේ  ....  දෙන්නම  නැති   දවසක  ,  ඇන්ටනා කේබල්   එක  ගලවලා   ටීවී  එක   ටියුන්  කරලා  ........  බූස්ටර්  පවර්  සප්ලයි එකේ   අවුට්  පුට්  එක  කට් කල ....

ටීවී  එක  කැඩිලා   .... තාත්තට  සල්ලි   නැ  අලුත්   එකක්   ගන්ඩ

( මං  නැති  අල්ල පනල්ලේ  ඕකුං  දෙන්නා  කාට හරි   කියලා  ඕක   හදවගනද  දන්නෙත් නැ )

ඉස්සර  ලස්සන  නිර්මාණ  බලලා  ,  ලස්සන  පිට රට කතා සබ්ටයිටල්   එක්ක  බලලා  සිංහල  ටෙලිනාට්ටි  එපා වෙච්ච මට ..........(  ඔව්වා  හදන  රස්සාවත්  කාලයක්  කරලා )........... අමුතු  කිචියක්   හැදුනා  ...... කූඹියෝ..... ගැන  ....බුකියේ   කියල  තියන  දේවල් දැකලා ....ටීවී   බලන්ඩ වෙලාවක්   ඇතැ  ....වෙලාව  හදාගත්තත්  ටීවී   ඇතැ ....ගූගල්   කරලා   බැලුවා   ....  එපිසොඩ්  ....  සැහෙන ගානක්  තිබුනා  ..... හතරක්  පහක්   බැලුවා  ....ටීවි  එකේ  විනාඩි තිහ හතලිහ   ගියාට ...එක එපිසෝඩ් එකක් විනාඩි  පහලවයි   .. දාසයයි ....  පට්ටයි   බං ලා ...  මේක   සිංහල  ටෙලිනාට්ටි   කලාවේ   ටර්නින්ග් පොයින්ට්   එකක් .....  කැමරාමන්  කවුද  , ඩිරෙක්ටර්   කවුද  ,  පිටපත්  රචකයා කවුද  ,  ආට් ඩ්රෙක්ටර්  කවුද  , දෙබස්   කාගෙද.........   මම  හෙව්වේ   බැලුවේ   වත්  නැ  ..... ඒතරමට   පට්ටයි .....  ඔව්වා   හොයලා   මොටද   රස  මරාගන්නේ    .....  පට්ටයි   *ත්තෝ.

තෝරාගන  තියන  නලු  නිලි  සැට්  එකත්  පට්ටයි .... ආයේ   ලොවෙත්  නැ





ජැක්සන්   ලොක්කගේ   අයිය  නං   ජැකාව   ෆලෝ  කරනවද   මංදා   ....  එමම   වෙන්ඩ  හදනවා  කියලයි හිතුනේ............DNA............... හින්දා එහෙම   වෙනවා   ඇති  සමහරවිට       ,  ඌත්  හොදයි   ... දෑ  ඉන්න  පකරින්තුවන්ට     වැඩිය  ....  ඌගේ   ගෝලයා   ට්‍රන්ස්පෝටර්   ස්ටැතම්  කාරයාට   ගොඩක්  ලගයි  ( පෙනුමෙං  ඈ  ) 

ඉපදුන  ගමං  අම්මගෙන්  බෙල්ල මිරිකුවේ   නැත්තේ  ඇයි   කියල   අහපු  ඩයල්  එකත් මරේ මරු  ... අර  අළුත්  පරපුරද  මොකක්ද එකේ පොර  ...  ඔව්  ඔව්   අර  සමනලිත්   හිටියේ ....  එයාටනං   බයින්ඩ   එපා .... මං  ඔය  හස්ත  කරුමාන්තයක්   කරත්   එයාව  මතක් කරලා තමයි   කරන්නේ  .... පරක්කු  උනොත්  .... අර  පියුමි  ළමයව  මතක්  කරනවා   ..... හාද ..

තෝරගන   තියන  ඇක්ටර්ස්ලනං  පට්ටයි .....  අනික  තමා  අර  ඩබලගේ   ගුබ්බැයමේ   ලොකේෂන් එක  ....  බය  නැතුව  වෙනසක්  කරලා   තියනවා  ....



තුමිදු  ගේ   නරි  ඇස්  .... නියමෙට   ගැලපෙනවා   ඌ  ඇට් කරන  චරිතයට....



මොන මගුලක්   හින්දද  මන්දා  මට  මතක්  උනේ  මේක   බලනකොට  ....  ලියනාඩෝ   ඩී  කැප්රියෝගේ  ....කැච්  මී  ඉප් යු කෑන් ..... ඒක  ලැබුනානං  ... තුමිදු   ඊටත්   වැඩිය  හොදට  කරයි  .


මට   හිතුනේ   උෟටත්  වැඩිය  පොර   .... අර  මහඋල්පත්ගම  ද  මොකක්ද  නම  තියන  ඩයල්  එක  ....  මේක  ලියාපු  කෙනා   මා දිහා  බලාගන  ලියලද  කොහෙද.    .... ඒකා  මං   වගේමනේ.




ඔය  ටෙලිය  කරන  රත්තරං  පුතාලට  මට  කියන්ඩ  තියෙන්නේ  මෙච්චරයි

සල්ලි  තණ්හාවට  වැදමහවාගේ  දිගට  ඇදගන  යන්නේ   නැතුව  .... මිනිස්සුන්ට මැරෙනකං   මතක හිතෙන  අවසානයක්   එක්ක  ලස්සනට  ඉවර   කරලා .... ඔය වගේ  තවත්  ලස්සන කතාවකට   පලයව්.


2017-08-26

චංචලා

නොමේරු හිත්පතුල ගැඹුරටම කොනිතලා
හීනමල් වට්ටියක් හිතපුරා අතුරලා
අරමුනක් නැති වෙන්න ජීවිතය බොදකලා
මං තාම ආදරෙයි  කෝ කොහිද  චංචලා

නුඹ නිසා රිදුන හිත  නුඹ වෙතම පෙම්කලා
ජීවිතේ  වෙහෙස මැද  වෙන තැනක හිරවෙලා
හැමදාම වරින් වර  මම  නුඹව සිහිකලා
මම නුඹව සොයනවා  මුහුණු  පොත පීරලා

2017-08-08

තිරිසන්නු

අනුන්ගේ
ලෙඩදුක්
නැතිබැරි
අසරණකං
ආසාවල්
විකුණන්
කුසපුරවන

2017-08-02

වගකීම සහ යුතුකම

අයිතිවාසිකං
විතරමයි
යුතුකං
වගකීම්
කැලේ

මටනං
වටින්නෙ
මස් කෑලි
විතරමයි

මස්බර
දැනෙන්නෙ
ලේබර
වැඩිනං

2017-06-30

සේන මාමගේ විසප්පුව



සේන මාමා කියන්නේ බොහොම අහිංසක මනුස්සයෙක් , මං දන්න හිතවතෙක් ලග වැඩ කරනවා නෙමෙයි   වැටිලා ඉන්නවා කියුවොත් නිවැරදියි ... නියමිත වැඩක් පලක් නැ .... ඔය බැංකුවට අරිනවා ... කඩේට   අරිනවා වගේ   දේවල් තමා .... බොහොම විස්වාස වන්තයි ... ලස්සයක් දෙකක් දුන්නත්   ... බැංකුවට හරි ගෙනියන්ඩ ඕන තැනට හරි ගෙනියනවා .....  පොඩි  මොලේ හොද ගතියකුත් තියනවා ....හැම වෙලේම තනියම හිනා වෙනවා. ඉක්මනට තරහ යනවා ... තරහ ගියාම බඩු මුට්ටු හිටං පොලවේ ගහනවා .... ඒත් ටික වෙලාවයි.

‘‘සේන බැංකුවට ගිහින් එනවද  තුනට කලින් ‘‘

කියුව ගමන්   ලෑස්ති වෙලා  එනවා ගමන යන්ඩ , අර තරහ ගිය එක මතක නැ ....  ඕන සබාවක් මැද්දේ   බීඩියක් ගහගන තමයි   ඉන්නේ .... අවුරුදු විස්සකට   විසිපහකට   ඉස්සර  දුම්බීමට තහනමක් නැති  කාලේ බැංකු යන්නෙත්   බීඩියක් ගහගනලු. ඔය කොහෙන්   හරි  රට සිකරට්  පැකට්  එකක් හම්බෙලා අතේ  තියන වෙලාවට  ... මං එයින්  දෙකක්  තුනක් දෙනවා  පොරට  ....  ගන්නෙම නැ   පෙරැත්ත කරලා කරලා   බලෙන් ඇගේ   ගැහුවම.

‘‘ ආ නැව් සිකරට් .....  යාලුවෙක්  රට ඉදං ආවද ‘‘

‘‘ ඔව් පැකට් එකක් හම්බුනා ‘‘

‘‘ තුනක් එපා  එකක් ඇති ‘‘

‘‘ ඇයි.. ඒ ...  මේ තුනම ගන්ඩ ‘‘

‘‘ බීඩි වාගේ  නෙමෙයි ... මෙහේ තියන සිකරට්  වලටත්  සැරයි   ඔව්වා  ... මට අල්ලන්නේ   අරවා තමා ‘‘

කියලා    සිකරට් එකක් පත්තු කරං   අනික් දෙක සාක්කුවට දාගන   ... සිකරට් එකේ   පිල්ටරෙනුත් බාගයක් අදිනවා ..... ඒත් කවදාවත්    සිකරට්   බාගයක් නං    දුන්නට ගන්නේ නැ .... අරක්කුත්   අරහං...

ඔන්න ඉතින්  දවසක් මං එහේ  ගියහම  අර හිතවතා   කියනවා .... අන්න අර යකා  බෙහෙත් ගන්ඩ යන්ඩ  එන්නේ   නැ  දවස් ගානකු උණ හැදිලා  ... නැගිට ගන්ඩ බැරුව  පැදුරට වැටිලා ඉන්නවා ටිකක් බලහං කියලා , මං ගිහින් පොරගේ  කාමරයට එබෙන කොට   පොර පොලිතින් කොල   දාල   වෙනිවැල් ගැට පත්පාඩගං   තම්බනවා .... කොහොම  හුස්ම ගන්නවද මන්දා කාබරේ   ඇතුලේ ....  ඇගෙයි ..හිතෙයි හයියෙන්   අල්ලං ඉන්නවා මිසක්    .... පොරට හෙන අමාරුයි කියලා පේනවා.

‘‘ මොකද සේන මාමේ සනීප නැ කියන්නේ ‘‘

‘‘ ඔ..ව්  .... උණ  ..න   ගැනීලා  ....දවස් දෙකතූ... නක් ‘‘

දැං පොර වෙව්ලන ගතිය මග ඇරගන්ඩ ට්‍රයි කරන ගමං   උත්තර බදිනවා

‘‘ ඉතින් බෙහෙත් ගන්ඩ යන්ඩ එන්නෑ කියන්නේ ... ඇයි චූටි මහත්තයට බැනලා පන්න ගත්තා කියන්නේ‘‘

‘‘ කසාය ...වේ..ල්..ල් ..දෙක ...තුන..ක්... බිව්වහම හරි .... දොස්තර බෙහෙත් ඕනෑ...න්නේ ...නැ ...‘‘

‘‘ දැං මහ නරක උණ තියනවා    ...වෙනිවැල් ගැට බීලා හරියන්නෙ   නැ ‘‘

‘‘ එහෙම ලොකු ලෙඩක් නෙමෙයි ‘‘

‘‘ එහෙනං ‘‘

‘‘ විසප්පුවක් ‘‘

‘‘ කොහෙද ‘‘

‘‘ හික් හැක් හැක් හැක් ‘‘

ඔන්න දැං පොරට උරුම වෙච්ච   උමතු  හිනාව දානවා

‘‘ කොහෙද  පස්ස පැත්තෙද ‘‘

‘‘ ම්...හූ ‘‘

‘‘ ආ ඉකිලියෙද   ... ඉතින්  ඒකට   ඔච්චර අමාරු  වෙනවද ‘‘

‘‘ ඒක තාම මෝරලා නැ   ....  ඔය සැර පිට කරන්ඩයි   ... ඇග පෙරලන්නේ  ....   ඇගේ  තියන විස   තල්ලු කරලා  අරං ඇවිත්  පිට දාන්ඩනේ   ඔව්වා හැදෙන්නේ .... තාම   මුවවිට මෝදු වෙලා නැ   ...දවසකින් දෙකකින්   හරියයි .... මම හැට්ට  කට්ටකිනුත්   කැඩුවා .... ඒත් තාම ගෙඩිය මෝරලා නැ ‘‘

‘‘...හෑ  ......හැට්ට කට්ටෙන්   කැඩුවා   කෝ   බලමු බලමු ‘‘

පොරට කනිපින්දං   ගහලා ....  අඩලා ....ආයෙම  තර්ජනය කරලා   .... පෙන්වන්ඩ කියනවා   පොර නෙමෙයි පෙන්වන්නේ ..... පස්සේ   මගෙන් බේරෙන්ඩම  බැරිතැන   ලිප ලග  ඇණ තියාගන හිටපු පොර  කැහපට ගහපු   සරම    උස්සලා   මට බලාගන්ඩ තියලා වල්ල උගේ නෙමෙයි වාගේ   නිකං හිටියා.

හත් දෙයියනේ   ඇටවල්ල   කොට වැටකොලු  කරලක්   වාගේ  සරමත් බේරගන   බිම ගෑවෙනවා ... සර්පයත්   හොද සයිස් ..... සර්පයා  වාගේ තුන් ගුණයක්   දිගට ඇට වල්ල බිම ගෑවෙනවා .... බය හිතෙන තරම්   මහතට ....  හැටි නිකං   මස් කඩේ   එල්ලා තියන   හරක් පෙන හල්ලෙන්   එක පැත්තක් වාගේ.

‘‘ කෝ කොතනද හැට්ට කට්ටෙන් හෑරුවේ ‘‘

ඔන්න ඉතින් පොර  ව‍ෙන කාගේදෝ  එකක් වාගේ  උස්සලා අනිත් පැත්ත කරකවලා පෙන්නුවා.... සත විසිපහක් සයිස් තුවාලයක්  ... සැහෙන දවසක්  තිබුන පාටයි ...සැරවත් ගලනවා ...

‘‘ මේ පිස්සු කෙලින්නේ නැතුව ඇදුම් දාගන  ලෑස්ති වෙලා   එන්ඩ ... මැරෙයි  මනුස්සයෝ  ‘‘

කියලා ... ඇවිත්  හිතවතා එක්ක විස්තරේ කියල මූ එනකං බලාගන ඉන්නවා .... එන පාටක් නැ .... ආයෙත්  ගිහිං කතා කලහම ... මහ හයියෙන් හිනා වෙනවා .... හොදින් කතා කරලා කරලා එන පාටක් නැ .... පස්සේ  තව අපේ හිතවතාගේ නෑදෑයෝ වෙන  නහයට අහන්නේ නැති ...හැඩිදැඩි  මලයෙකුටත් කතා කරලා ගෙන්නගෙන .... ඌ ලව්වත්  කොච්චර  කියෙව්වත් එන්නෙම නැ   ..... පස්සේ  ඉතින් ... ඉක්මනට වෙන ඇදුමක් දාගත්තේ  .... ලෑස්ති වෙලා ..ඇවිත් වාහනයට  නැග්ගේ  නැත්තං .... ඇග රිදෙන ජාතියෙන් දීලා ..අතපය හතර බැදලා උස්සලා පටවං යන බවට අවසාන නිවේදන චණ්ඩි මලයා විසින්   නිකුත් කරනු ලැබුවා..... සේන මාමා  අහක බලාගන ඒකටත්  හිනා උනා.

අපි තුන්දෙනා  ආයෙත්  එතනින් අහකට ගිහින් දහ අතේ කල්පනා කරනවා මේකව  බෙහෙත් ගන්ඩ ගෙනියන විදිහක්... අර විදිහට අඩංතේට්ං කරලා ඇදගන යනවා කියුවට කවදාවත් අරුන් දෙන්නා   එහෙම කරන්නේ නැ ඔය මනුස්සයට.... පොඩි කාලේ  හිටං බලාගත්ත මනුස්සයනේ ... උන් දෙන්නව ඉස්කෝලේ හිටං.... ගෙනිහින්  තියෙන්නේ සේන මාමා..... අනික   වයසට  ගියාට  හයිය හත්තිය තියන මනුස්සයා .... අපි තුන්දෙනාම එක්ක උනත්  තුන්මුල්ල පාගන්ඩ පුලුවන් යෝදයා...... පස්සේ  ඉතින්  වෙන කරදරයක් නොකර උස්සං ඇවිත් වාහනයට පටවමු කියලා  ... ආයෙත් කාබරේට එබෙනකොට .... වෙන ඇදුමක් නං ..දාගන   ...මුල්ලකට ගුලිවෙලා එක දිගට හිනා වෙනවා ..... කොහොමින් කොහොමහරි වැඩි කරදරයක් නැතුව  පටවගත්තා කියමුකෝ  වාහනයට.

‘‘ කොහාටද දැං ගෙනියන්නේ ‘‘

‘‘ ඉස්පිරිතාලේ  නං ගියොත්  නවත්ත ගන්නවා .... අනික මෙයා ඉන්නෙත් නැ පැනලා එයි ... ප්‍රයිවට්  පෙන්නලා බලමු ‘‘

කියලා ඔන්න ඉතින්  සල්ලි ගෙවන ඉස්පිරිතාලෙකට ගියා කියමුකෝ .... එතන ලෙඩ්ඩු බාරගන්න තැන හිටියේ දොස්තර නෝනා කෙනෙක් ... ලෙඩේට   කලින්  ලෙඩාගේ ගේ විස්තර   ....ලෙඩාගේ ගතිසොබාව එහෙම ඒ නෝනට  විස්තර කලහම එයා ... හොදින් තේරුම් ගත්තා සීන් එක.

ඊලගට  තුවාලේ බලන්ඩ ගියහම  හෙන  වලිය මේකා  පෙන්වන්නෙම නැ ... වදෙන්  පොරෙන්  ඇදේ බුදිකරලා  සරම කැඩුවහම .... හෙන රෙදිකෑලි පොට්ටනියක්   බිජ්ජ වටේ ඔතාගන .... දොස්තර නෝනටත්    හිනා  .... ඒ මදිවට කවදාවත්  ස්තිරිපරානයක්  ඇගේ ගෑවිලා නැති සේන මාමා  ඇද මත්තේ  ඇඹරෙනවා... අත්තෙම ඇට හැලිලා වේලිච්ච හවරිනුග කරල වාගේ.

පස්සේ ඉතින් තුවලේ සුද්ද කරලා  බෙහෙත් දාල .... ඉන්ජෙක්ෂන් එහෙම ගහලා ...  ආයෙත්  බෙහෙත් දාන්ඩ අනිද්දට එන්ඩ කියලා  ... දොස්තර නෝනා කියුවහම.....අපි කියුවා   මෙයාව ගේන්ඩ අමාරුබවත් ...  තුවාලෙට දාන බෙහෙත් ගෙදරදි  දාගන්ඩ දුන්නොත්  පහසුවක් බවත්.

පස්සේ ඉතින් එතුමිය බොහොම අකමැත්තෙන් .. අපේ  ඉල්ලිමට කන්දීලා .... බොන බෙහෙත් එක්ක පාමසියෙන් ගන්ඩ තුවාල බෙහෙතුත් ලියලා දීලා.  නාල කරලා පිරිසිදුව ඉන්ඩ.... කියලා සේන මාමට කියලා... තව ඔය තුවාලේ සුද්දකරලා බෙහෙත් දාගන්න හැටිත් කාරුනිකව කියලා දීලා.

ඒ තුවාලය විසප්පුවක්  නොවන බවත් .... ඉදිමිලා තියෙන්නේ වෙන රෝගයක් නිසා බවත් .... ඒක හොද කරන්ඩ නං ඔපරේෂන් කරන්ඩ ඕන බවත් කියුවා. තුවාලය හොදින් සුව උනාට පස්සේ .... ඇවිත් එයාලගේ ලොකු දොස්තර මහත්තයව චැනල්  කරලා ..පෙන්වලා ... එයාගෙන්  දිනයක් දාගන නවතින්ඩ ඕන බවත්  කියුවා.

පස්සේ ඉතින් ආපිට අපි එනගමං

‘‘ සේන මාමේ දැං ඉතින් ගෙදර ගියහම අර නෝනා කියුවා වාගේ  හොදට පිරිසිදුවට නාල කරලා .... ඉන්ඩ ඕන  ඈ.. බෙහෙත් හරියට වෙලාවට  බොන්ඩ ඕන ... තුවාලෙට දාන්ඩ දුන්න බෙහෙත් ඇර වෙන මොකවත් දාන්නේ එහෙම නැ... රෙදි පොට්ටනි බදින්ඩත් එපා...  මතකනේ කියුවා  ඕක විසප්පුවක් නෙමෙයි.... හැට්ට කටුවලින්  හිල් කරන්නේ එහෙම නැ ‘‘

‘‘ නෑ නැ... මම නෙමෙයි ආයේ මේකට අත තියන්නේ .... දැං ඉතින්  ඒ නෝනට  මේක  බාර දීලනේ තියෙන්නේ ‘‘

පස්සේ ඉතින්  සතියක් දෙකක් ගිහින්  උණත් බැහැලා තුවාලෙත් හොදවෙලා සේන මාමා ආයෙත් බෙහෙත් ගන්ඩ යන පාටක් නැලු ..... පස්සේ අපේ හිතවතාගේ තාත්ත කියුවලු සේන මාමට

‘‘ ඇ සේන ... ළමයි එක්ක ගිහින්  ඔය ඔප්රේසන් එක කරගත්තානං නේද හොද ‘‘

‘‘ මට බැ බොට ඕන නං ගිහිං කපාගං බොගේ වල්ල ‘‘


2017-06-25

මොහොමඩ්


මොහොමඩ් කියන්නේ මම කලින් රැකියාව කල තැන මාත් එක්ක වැඩ කල යාලුවෙක්.

හැසිරීමෙන් මොහොමඩ් සාම්ප්‍රදායික කියල සැලකෙන මුසල්මානුවෙක් නොවන බවයි පෙනුනේ.

සම්පූර්ණයෙන්ම රැවුල මුඩු කල මොහොමඩ්ගේ මුහුණ, මොහොමඩ් සැරසිලා හිටිය නූතන පන්නයේ ඇඳුම්, මොහොමඩ් පාවිච්චි කල වාග් විලාශය, මොහොමඩ්ගේ සිංහල කතා කිරීමේ හැකියාව, උත්සව වලදී මොහොමඩ් හැසිරෙන විදිය වගේ දේවල් දකින ඕනම කෙනෙක් හිතන්නේ මොහොමඩ් මුසල්මානුවෙක් නෙමේ සිංහලයෙක් කියල.

මොහොමඩ්ගේ ආකල්ප පවා ඔහු විසින් හැඳින්වුයේ නූතන ආකල්ප විදියට. ආගම වෙනුවෙන් මිනීමරනා අයිසිස් ත්‍රස්ථයන්ව ඔහුගේ දැඩි විවේචනයට ලක් වීම, බුර්කාව අනිවාර්‍ය කොට නීතියක් කුරාණයේ නැතැයි පැවසීම වැනි ඔහුගේ ආකල්ප අප තුල මොහොමඩ් ගැන ඇති කලේ පැහැදීමක්.

මොහොමඩ් ගැන මේ විස්තර මම සඳහන් කලේ මොහොමඩ් බැලූ බැල්මෙන් සාම්ප්‍රදායික අදහස් දරන මුසල්මානුවෙක් නොවන බව කියවන ඔබට ඒත්තු ගන්වන්නයි.

මේ විදියට අප සැමගේ හොඳම යහලුවකු බවට පත්ව සිටි මොහොමඩ්ගේ අදහස් තව තවත් දැනගන්නට මා තුළ තිබ්බේ දැඩි කුතුහලයක්. අධික කාර්‍ය බහුලත්වය මැද නිදහසේ කතා කරන්න අවස්ථාවක් ලැබෙන තුරු සිටි මට දවසක් ඒ අවස්ථාව ලැබුනේ වාසනාවට වගේ.

මොහොමඩ් ගේ ආගම හා සම්බන්ධ විශ්වාස ගැන කෙටි පිළිසඳරකට මම කල ආරාධනය මොහොමඩ් පිළිගත්තේ ඉතාම සතුටින්. අදාල මාතෘකාව ගැන කතා කල අප සාකච්ඡාවේ මට අමතක නොවනම කොටස වෙත පැමිණියේ විනාඩි කිහිපයකට පමණ පසුවයි.

මම - උඹ කියපු ගොඩක් දේවල් ඇත්ත මචන්. මමත් උඹ එක්ක එකඟයි.

මොහොමඩ් - ඔව් බං. අපේ ගොඩක් උන් ආගම පාවිච්චි කරන්නේ තමන්ගේ වාසියට. තමාට ඕන විදියට ආගම වෙනස් කරගන්නවා. බෙදිලා මරාගන්නවා. ආගම කියන්නේ ඒක නෙමේ බං

මම - ඔව් මචන්. ආගම වුනත් අනිත් උන්ට හානියක් නැති විදියට අදහනවා නම් එච්චරයි.

මොහොමඩ් - ඒක ගොඩක් උන්ට නොතේරෙන එකයි ප්‍රශ්නෙ.

මම - මචන් මට උඹෙන් තව දෙයක් දැනගන්න ඕන.

මොහොමඩ් - අහපන් මචන්.

මම - උඹලගෙ ආගමේ තියෙනවනෙ බං සමහර වැරදි වලට.. ඒ කිව්වේ බඳින්න කලින් ලිංගික හැසිරීම් වල යෙදෙන එකට, සැමියා/බිරිඳ නොවන වෙනත් අය එක්ක ලිංගික හැසිරීමේ යෙදෙන එකට, සමලිංගිකයන්ට එහෙම දඬුවම් දෙන්න ඕන කියලා. ගල් ගහලා මරන්න ඕන කියලා. ඒක ගැන උඹේ අදහස මොකක්ද?

මොහොමඩ් - මෙහෙමයි මචන්. දැනට රටේ නීතියක් තියෙනවානෙ. පවතින රටේ නීතියට උඩින් යන්න එපා කියලයි අපේ ආගමේ උගන්නන්නේ.

මම - නෑ. මම අහන්නේ ඒ දඬුවමට උඹ එකඟද නැද්ද කියලා. ඒ කියන්නේ දැන් අපේ රටේ නීතියක් තිබ්බට.. සම්මතයක් තිබ්බට.. ක්‍රමයක් තිබ්බට, ඒක හොඳම ක්‍රමය කියලද උඹ හිතන්නේ. නැත්නම් අර වැරදි වලට ගල් ගහල මරන විදියේ නීති ගේනවට උඹ එකඟද?

මොහොමඩ් - ඔව්. එකඟයි.

මම - ඒ කියන්නේ උඹ එකඟයි අර කිව්ව වැරදි වලට මිනිස්සුන්ව ලංකාවෙ හන්දි ගානේ ගල් ගහල මරනවට? එහෙම නීතියක් කවදා හරි සම්මත වෙනවට?

මොහොමඩ් - ඔව් මචන්

මම - උඹ හිතනවද ඒ වගේ ක්‍රමයකින් සමාජය වඩාත් යහපත් තැනක් කරන්න පුළුවන් කියල?

මොහොමඩ් - ඔව් මචන්. ඒ දේවල් වලට ඒ වගේ දඬුවම් දෙන්න ඕන.

මම - හරි. මෙහෙම හිතහන්. උඹ කියන විදියට උඹ කියන ඔය නීතිය හෙට සම්මත වෙලා උඹලගෙ ගෙවල් හන්දියෙ ඒ විදියට මනුස්සයෙක්ට ගල් ගහන අවස්ථාවක් ආවා කියලා. උඹත් අරුන් එක්ක එකතු වෙලා ඒ මනුස්සයාට ගල් ගහනවද?

මොහොමඩ් - ඔව් මචන්. ගහනවා.

මම - මෙහෙම හිතහන්. ඒ වැරැද්ද කල කෙනා මම වෙලා උඹ ඒ වෙලේ එතන හිටියොත් උඹ මට මම මැරෙනකල් ගල් ගහනවද?

මොහොමඩ් ඒ ප්‍රශ්නයට උත්තර දෙනවා වෙනුවට කලේ ඔහුගේ මුව මඳහසකින් පුරවාගෙන මගේ පිටට තට්ටු කරමින් එතැනින් ඉවත්ව යාමය. මොහොමඩ් හා මගේ සාකච්ඡාව එතනින් අවසන් විය.

----

අප දෙදෙනාගේ කතාව අවසන් වුනේ මොහොමඩ් වැනි දහස් ගණනක් වූ ලාංකේය මුසල්මානුවන්ගේ ආකල්ප, සහ ඔවුන් බිහි කිරීමට බලාපොරොත්තු වන සමාජය ගැන මා සිත තුල ප්‍රශ්නාර්ථ දහසක් ඉතිරි කරමිනි.

සිංහල බෞද්ධ හෝ කතෝලික හෝ නිර් ආගමික හෝ කාට වුවත් අප සැමගේ අරමුණ මේ ලෝකය අපෙන් පසු බිහිවන ඊළඟ පරම්පරාවට වඩා යහපත් තැනක් කිරීමටයි. අප අතර මත ගැටුම ඇත්තේ එසේ බිහි කරන සමාජය කුමක්ද එසේ බිහි කරන්නේ කෙසේද යන කාරණය ගැන පමණි.

සාම්ප්‍රදායික නොවන නූතන චින්තනයෙන් යුත් මුසල්මානුවන් යනුවෙන් තමා හඳුන්වා ගන්නා, අපත් සමඟම එදිනෙදා ජීවත් වෙන බොහෝ මුස්ලිම් තරුණ පිරිස් අනාගතය ගැන සිහින දකින්නේ මෙලෙසය. ඔවුන් යහපත් සමාජයක් ලෙස අර්ථ දක්වන්නේ මෙවන් ලෝකයකි. යහපත් සමාජයක් බිහි කිරීමට ඔවුන් අදහස් කරන්නේ එවන් ක්‍රම වලිනි.

ඒ බවට මගේ මිත්‍ර මොහොමඩ් පමණක් නොව ලංකාවේ ජීවත් වන තවත් මොහොමඩ් ලා දහස් ගණනක් සාක්ෂි දරාවි.

සිතීමට පවා බියකරු සමාජයක් නිර්මාණය කිරීම අරමුණු කොටගත් විශ්වාස පද්ධතියක් තම ලෝක දැක්ම කරගත් මිනිසුන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් සමඟ අප ජීවත් වන්නෙමු. අප දරුවන් ජීවත් විය යුත්තේ ඔවුන්ගේ මතවාද වලින් පෝෂණය වූ ඔවුන්ගේ දරුවන් සමඟයි.

අප ඉදිරියේ ප්‍රශ්නයක් ඇත. එය අවිවාදිතය.

ප්‍රශ්නය වන්නේ ඔවුන්ගේ ජාතිය නොව, ඔවුන් පිළිගන්නා විශ්වාස පද්ධතිය තුළින් ඔවුන් මත ඇති කර තිබෙන ලෝක දැක්මයි. ඉස්ලාම් දහම යන ලෝක දැක්ම තම විශ්වාසය කරගත් මිනිසුන් සමඟ එකට ජීවත්වන්නට සිදුවීම සැබවින්ම ප්‍රශ්නයකි. මෙය අපට පමණක් නොව මුළු මහත් ශිෂ්ඨ මනුෂ්‍යය සංහතියටම මුහුණ දෙන්නට සිදුව ඇති දරුණුතම ගැටළුවකි.

අප මේ ප්‍රශ්නය විසඳන්නේ කෙසේද? අප මේ ප්‍රශ්නය විස‍ඳන්නට තෝරාගන්නා මාර්ගය කුමක්ද? අප මේ ප්‍රශ්නය විසඳන්නට ගොස් තවත් ප්‍රශ්න කොපමණ ඇතිකරගනීවිද..

යන කාරණය මත අපගේ දරුවන්ගේ අනාගතය තීරණය වනු ඇත.

ප/ලි -

01. මගේ මිත්‍රයාගේ සැබෑ නම මොහොමඩ් නොවේ. සැබෑ නම සඳහන් නොකලේ හිතාමතාමය.

02. මෙහි එක මිත්‍රයෙක් සමඟ කල සංවාදයක් දැක්වුවද මේ කාරණය ගැන මගේ හොඳම මිතුරන් වූ මුසල්මානුවන් දෙදෙනෙකු සමඟ සාකච්ඡා කර ඇත. දෙදෙනාගේම අදහස එකිනෙකාගෙන් වෙනස් වූයේ නැත.


උපුටාගත්තේ මෙතැනින්

http://magewalpal.blogspot.com/2017/06/blog-post.html

2017-06-15

කලටි වේලෝනවා ... හොදට පස්සෝනවා


ඔන්න ඒ පාර පිටිකල පොල් කිරි පැකට් වලත් ගාන වැඩි කරලා කියහංකෝ , පොල් මිරිකලා ගන්නවා තරං ගතියක් නැති උනත් මං දැං ඒකට ඇබ්බැහි වෙලා ... ලේසිය හින්දම .... අවුරුදු ගානකට කලින් අපේ උන්දැ දවසක් ඔව්වා ගෙනත් මං දෝස් මුරේ දැම්මාය .. දැං .. මමම ඒවා අමතක කරලා ලේසියට ගේනවය අරකය මේකය කියලා උන්දැ ත් දැං කනු කුනු ගානවා ...

ඒ උනාට මට නං පොල් කුක්කු පිටි වැඩේ අත අරින්ඩම හිතෙන්නේ නැ ....මැල්ලුමකට පොල් ගෙඩියක් ගාන එකත් දැං නිකං බැ බැ වගේ .... ඔන්න ලොකු එකී ගෙදර ඉන්න වෙලාවට නං පොල් ගාල දෙනවා ... අපරාදේ කියන්ඩ බැ චුටි අතින් ලස්සනට ගාල දෙනව .... එක පොල් බැයකට පැයකට වඩා  ගියත් මොකැ ... ගෑනු ළමයි ඔව්වා පුරුදු වෙන්ඩ එපැය ...

 ගැණු ළමයි විතරක් මොකැ පිරිමි ළමයි උනත් ... ගේදොර වැඩ පුරුදු වෙන්ඩ ඕන .....මොකැ අහක යනව යැ ... අපි  දැං වැඩ ගන්නේ ............මේ........... ඉවුං පිහුං පුරුදු උන හන්දනේ.......මට වෙලාවකට හිතෙනවා .. මං මේ උයන පිහන වැඩ කොහොම පුරුදු    උනාද    කියලා .... උයන්ඩ හිතුනා ඉව්වා .... කවුරුත් උගන්නලා .. කියලා දීලා ... අහගන ඉගනගන නෙමෙයි.

අපේ උන්දැ නං පොල් ගෙනත් ගාලමයි ගන්නේ .... මම නං ගේනෙම නැ ... මැල්ලුමක් හදන්නෙත් උන්දැ ගෙනාපු පොල් තිබුනොත් විතරයි .... ඇයි යකෝ හැත්තැවක් අසුවක් දීලා ..ගෙනත්   තව දසවද විදින්ඩත් එපැය ... ඒ හුංජං පොල් හිරමනේට රිංගවන්ඩත් බැ ..  ඔය මැල්ලුමට වඩා රසයි මුකුනුවැන්න ...පොල් කුක්කු පිටි   කිරි හොදි ජුනුඩක් ලිපේ තියලා   හොද්ද හරියාගන එනකොට ලිපෙන් බාල ... ලුණු දාපු කහ වතුරෙන් හෝදලා කපාගත්ත මුකුනු වැන්න ටික දාල  වහල තිබ්බහම.

පොල් ගණන් කේස් එකනං දැං යන්නේ රැල්ලට කියලයි මට හිතෙන්නේ .... පහුගිය කාලේ පොල් හිගයක් තිබුනට දැං නං ඒක යම්තරමක් දුරට සමනය වෙලා තියෙන්නේ ... නමුත් ගාන බස්සන්නේ නැ .... අතරමැදියොයි ..කඩකාරයොයි ...තමන්ගේ කට්ටේ වෙනස් නොකර තියාන ඉන්නවා .... අනික ඔය වතු වලින් පොල් එකතු කොරන පොරවල් ... පොල් ඔසේට හැදුනත් ... ගස්වල පොල් නැතුව .... අහේනියක් ආවත් පොල් ගණන් නැග්ගත්   හොදටෝම බැස්සත් ... වතුකාරයන්ට දෙන ගාන එහෙමකට අඩු වැඩි කොරන්නේ නැ .

ඔන්න මේ වාගේ පට්ටෙට නෙමෙයි තරමක් පොල් ගණන් කාලෙක පොල් විකුනන්ඩ ගිහින් මරු සීන් එකක් උනා අපිට , අපිට කියුවේ මටයි මගේ යාලුයෝ දෙන්නෙකුටයි ....

ඒ කාලේ මං පොඩි එකා ... ඔය ඉදලා හිටලා සිකරට් එකක් මලක් එහෙම ගැහුවට අරක්කු බොන එවුන් එහෙම පේන්ඩ බැ... ඔය වයස පහලවක් දාසයක් ඇති .... මගේ යාළුවෝ දෙන්නට පිලිවලින් දාහතක් දහ නමයක් ඇති ....වැඩිමාල්ම එකා ඉස්කෝලේ හතටද කොහෙද ගියේ   ..තාත්තලගේ අයියලාගේ කසිප්පු බිස්නස් එකට සපෝට් එකක් දීගන ඉන්නවා..

ඌ  චන්ඩියා කාටද දෙකක් නෙලන්නේ කියලා බලාගන ඉන්නේ .... උල් පිහියක් ඉනේ ....හැබැයි හිත හොද එකා .... අනිකා උගේ නැන්දගේ පුතා .... ඒ ලෙවල් කරනවා .... දක්ෂයා උනාට ... මට වගේමයි කැලේ පයින්ඩමයි හිත .... ඌටත් වඩු වැඩ එහෙම හොදට පුලුවන් ... කොහෙද දැං වගේ පාර පෙන්වන්ඩ යාලුවෝ අපිට හිටියේ නැනේ .. එහෙනං අපිත් .. මෙලහට ලස්සෙට කොඩිය දාල.

ඒදා ඉතින් අපිට අතේ පිචිචිය නැති පට්ට කෝඩ දවසක් .. ගතම් එකක් ලැබෙන ක්‍රමයක් නැ ....  මං පොඩි එකා උනාට ඒ කාලේ ඔය පොඩි පොඩි වයිරින්ග් වැඩ .... අයන් රෙපයාර් ... හොට් ප්ලේට් කොයිල් මාරුකිරිලි එහෙම කරනවා.... ඒ ලග තිබුනා කඩයක් ... කඩේ කරන්නේ ඇන්ටි කෙනෙක් .... කිහිප දවසක් මට කියුවා ... කුස්සියේ ... පෝරනේ අස්සේ ලයිට් එක වැඩ කරන්නේ නැ බලන්ඩ කියලා ....  මං ඕකට මග ඇර ඇර උන්නේ .... පට්ට පජාත පොබ් එකක් හන්දා ....  ඇයි යකෝ දැලියි ...දුබුලුයි නාන්ඩ එපැය....

අපේ ලොකු එකා චන්ඩියා .... හිටහංකෝ බලන්ඩ අපේ  ලොක්කගෙන් වත් දඩයක් දාගන්ඩ පුලුවන්ද බලන්ඩ කියලා .... තාත්තගෙන් කීයක් හරි ඇරං එන්ඩ කියලා පිටත් උනත් අපි දෙන්නා දන්නවා ඒකට සත පහක් නොදෙන බව ... මොකැ උන්ගේ තාත්තයි අයියයි ... කසිප්පු අදිනවට ඔත්තු බලනවටත් ඕකට හරියට ගෙවන එකක් යැ.

‘‘ දම්මිකයා යමං ........අනුරයා එනකං මාගරට් කඩේ පැත්තේ .........ලයිට් එකක් හදන්ඩ තියනවා කියුවා ‘‘

‘‘ උඹ පලයං මම ජයතිස්සලැ දිහාට ගිහින් එන්නං ... ජනෙල් පියං අල්ලපු සල්ලි  වාගයක් එන්ඩ තියනවා .... දෙන්නැ බං ... හැම දාම ගියහම ගෑණි ...............අයියා ...ඥඤ   ගානවා ‘‘

‘‘ එහේ පස්සේ යමං ... මේක බලලා එමු ‘‘

කියලා මං ඌවත් ඇදං කඩේට ගොඩ උනා , ඇන්ටි නැ ඇන්ටිගේ සක්කරවට්ටං දුව ඉන්නවා

‘‘ ප්‍රියංගාක්කේ කෝ අම්මා ‘‘

‘‘ ඇයි   මොකෝ ‘‘

‘‘ තමුසෙට එකෙන් වැඩක් නැනේ .. අම්මට කතා කරනවකෝ ‘‘

‘‘ ආ එහෙමද..... වරෙන්කෝ ආයේ ණයට සිකරට් ඉල්ලගන ‘‘

‘‘ මේ ඇත්තටම ඒකට තමා ආවේ ... ණයට ගොල්ලිප් දෙකක් දෙනවකෝ ‘‘

‘‘ හැක හැක හක් ක්කක්හැක ‘‘

දම්මිකයා ලොබු ඇන්ද   බඩට අරින්ඩ හිතෙන හිනාව දානවා මගේ පස්සට වෙලා .... අම්මපා ඕකගේ ඔය හිනාව තමා   මට අල්ලන්නේම නැත්තේ ... නයට තියා සල්ලි වලටවත් සිකරටි විකුනන්නේ නැ .... ඔය පජාත හිනාවට ... ඒ තරං අප්පරසන්නයි ඒක

‘‘ ආ ඇත්තද එහෙනං නාල වරෙන් ‘‘

‘‘ නාල තමා ආවේ හැක හැක හක් ‘‘

  මූ ආයෙත් හැකර කට අරිනවා

‘‘ නැවට යනව යැ උඹලගේ හඩු ගද ‘‘

‘‘ කාකි සූට් නැති කාලේ ඔව්වා කියුවේ නැනේ ‘‘

ධම්මිකයා වෙන වෙන පරන කරුමාන්තත් එතන අදිනවා

‘‘ ෂ්... ෂ්... අම්මා එනවා ‘‘

‘‘ ඇන්ටි අර ලයිට් එක හදාගත්තද ‘‘

‘‘ කොහෙද කියුවට ආව යැ .. මං අර මනුස්සයෙක් ගෙන්නගෙන හදාගත්තා ‘‘

‘‘ ආ එහෙනං අපි යනවා ‘‘

‘‘දම්මික ගස්වල තැබිලි නැද්ද ‘‘

‘‘ අපේ ගස්වල නං නැ නැන්දේ ... සීයලැ තියනවද බලන්ඩ ඕන ‘‘

අපිට ඇන්ටිලා   අංකල්ලා උනාට ගංකාරයෝ වෙච්ච උන්ට ගමම නැන්දලා ...මාමලා ...පුචිල බාප්පලා

‘‘ සීයලැ තැඹිලි තියනවද ..බං  ‘‘

‘‘ තිබ්බත් ආච්චි අමමා එක්ක කොහේ කඩන්ඩද බං .... ‘‘

අපි දෙන්නා ඉතින් ආයෙත් මෝඩගල් ගොඩට හෙවනට ගහපු මඩුව යටට  එනවා .... ටිකකින් අනුරත් බැල්ලියෙක් නැති හමනේරියන් බල්ලෙක් ගානට අකුලගන පද්ද පද්දා එනව.

‘‘ දුන්නැ නැ බං සත පහක් ... අම්මට හැමනෙන්ඩ  ආයේ ඕකුන්ගේ පරවැඩ කරන්නැ නැ මං ...  ‘‘

‘‘ මාගරට් නැන්දා තැබිලි තියද ඇහුවා .. නැද්ද බං උඹලගේ වත්තේ ‘‘

‘‘ ඔහේ නැ බං ‘‘

‘‘ එහෙනං ඒකත් හරියන් නැ ‘‘

‘‘ හැබැයි කරනවනං වැඩක් තියනවා   දයාරත්නයගේ වත්තෙ නං හොද වලු දෙක තුනක් තිබුනා ‘‘

‘‘ අඩේ කලු බාප්පලැ ... පොර දැනගත්තොත් ඔලුව කයි ‘‘

‘‘ අනේ උෟට හුකාගන්ඩ කියහං .... ලෙඩ ඇදේ හිටිය මිනිහව රවට්ටලා .. ලියාගත්තුවනේ ....හරිනං ඔව්වා අපේ අම්මටත් අයිතියි .... ඒ විතරක්යැ    උඹලගේ තාත්තටත් ‘‘

‘‘ ඒ උනාට බං ...  මොකදෝ මොකදෝ වගේනේ ‘‘

‘‘ තොට බැරිනං නිකාහිටපිය .... මංජුවෝ උඹ යමං .... හවසට සංගීතේ බලන්ඩ යන්ඩත් කයිබාන් එකක් එපැ ‘‘

‘‘ කොහෙද බං අද සංගීතයක් තියෙන්නේ ‘‘

‘‘ ඇයි බොල මහර නුගේගොඩ ඉස්කෝලේ ....බ්ලු සෑඩෝස්   ගහන්නේ ‘‘

‘‘ දම්මිකයා උඹ එන්නැ ‘‘

‘‘ තෝ ත් එනවනං වර ...නැත්තං ඌත් එක්කම ගිහින් දයාරත්නයට පුක දීපිය ‘‘

කෝට්ටක් අහුලං කෑලිකඩ කඩා බුලත් පංදලමට උඩින් හාරපු   උල් දිය පිරුන අගලට විසිකරකර මෝඩගල්  ගොඩ උඩ උන්න දම්මිකයව එහෙම්ම දාල ...මං   අනුරයා පස්සේ වැටෙනවා .... මොනවා උනත්   ඌ මගේ යාලුවා අනුරයට වැඩිය ... ටිකක් දුර ඇවිදං ගිහින් .... අනිත් පැත්ත හැරිලා   ... මම දම්මිකයට අත වනනවා ....  ඌ නොදැක්කා වාගේ ඉන්නවා

ඔය දයාරත්නගේ ඉඩං කෑල්ල අක්කරයක එක හමාරක් සයිස් සරු ඉඩමක් ....  අනුරලගේ .. දම්මිකලගේ ඉඩං වලට මායිං වෙලා තියෙන්නේ ... අනිත් පැත්තේ   කැලේ වැවිච්ච  ආන්ඩුවේ ඉඩං .... ලේසියකට ඒ පැත්තට පිට එකෙක් එන්නේ නැ. දයාරත්න කියන ඔය අනුරලගේ ධම්මිකලගේ නැදෑයා ගමේ හිටිය පොරක් නෙමෙයි.

 .... යහමින් සල්ලිය බාගේ තිබුන පොර පදිංචිය ..ගෑනිගේ .. ගමේ ...මතක හැටියට   ඔය පස්යාල පැත්තෙද කොහෙද .... ඔය ඉඩං වලට පොඩි හුට පටයක් තිබුනා .... උන්ගේ සීයා කෙනෙකුට අයිතිවෙලා තිබුන ඉඩමක් ඕක .... අනුරලා දම්මිකලා කියන හැටියට ... නිරවුල් අයිතියක්   නොතිබුන ඒ ඉඩම ... අත ඇරලා දාල වගේ තිබිලා තියෙන්නේ ඔය කියන සීයා .... උන්දැ   ඔය කොල්ලා කාලේ ඉදන් ..  ගමෙන් පිට   ඉදලා .... දේපල තියන ළමයි ඉන්න ගෑණියෙක් එක්ක පවුල් කාල  .... බොහොම කාලයක් ගමෙන් පිට ඉදලා මැරෙන්ඩ වැටිලා ... සලකන්ඩ කෙනෙක් නැතුව ... ආයෙත් උපං ගමට ඇවිත් ... වැටිලා ඉදලා ...

අනුරලගේ   .. දම්මිකලාගේ   අම්මලා තමයි මැරෙනකං බලලා තියෙන්නේ .....  ඒ ඇරුනහම ... හරියට ගත්තහම    ..නීතියෙන් කසාද නොබැදපු ඔය මාමගේ    ඔය ඉඩමට පරවේනි උරුමයකුත්   උන්ට තියනවලු .... එහෙම තියැද්දි ගමෙන් පිට හිටපු ඔය දයාරත්න කියන පොර .... මැරෙන්ඩ ඔන්න මෙන්න  වැලිසර ඉස්පිරිතාලේ හිටපු සීයා ලගට හොර ඔප්පුවක් හදාගන ඇවිත් කන අත්සන ගහගත්තය  කියලා තමයි ඔය කෝන්තරය  , .... මට ඔව්වයෙන්   වැඩක් ඇතැ .... නාහෙට නාහන කාලේ .... මගේ ඔලුවේ තියෙන්නේ ... මලක් ගහලා ... සංගීතේ බලන එක.

ඔය ඉඩමටම තියෙන්නේ තැඹිලි ගස් පහයි ... ඔක්කොම මිටි බට් ගස් .... අඩි පහලවක්  විස්සක් නැ වල්ලට .....එක ගහක තැබිලි කහපාටයි ... ගෙඩි ගොඩක්   තිබුනට    පොඩි ගෙඩි ... හැබැයි   වතුර රසයි .... කහකඩත්   පැනි රසයි .... අනුරයා සට සට ගාල .... වලු හතරක් බෑවා ... එකක් කහපාට ගහේ ... ... කොටම ගහ වෙච්ච පස්වෙනි  ගහේ තැබිලි    වල්ල තියෙද්දි කවුරු හරි ගෙඩිය ගෙඩිය කඩාගන බීලා.

හතරවෙනි වල්ලත් අතේ අරං බැස්ස   අනුරයා   ... ගෙඩි නැති නටු ටික කපනකොට .... ලගම ගෙදර උන්න උන්ගේ නෑදෑයෝ වෙන පොඩි එකෙක් අපි තැඹිලි කඩනවා දැකලා එතනට ආවා ... මට දැං හෙන අවුල්   අපිව තැඹිලි හොරෙන් කැඩුවට මාට්ටු උනානේ ..... අනුරයට වගේ වගක් නැ


‘‘ උඔ නේද  අර ගහේ තැඹිලි හොරෙන් කඩාගන බිව්වේ ‘‘

‘‘ අනේ නැ අනුරයියේ මම නෙමෙයි ... මට ගස් නගින්ඩත් බැ ‘‘

ඒ අව් අස්සේ අනුරයා කහපාට වල්ලෙන් තැඹිලි ගෙඩියක් අරං අල්ලේ තියාගන උල් පිහියෙන් කපනවා

‘‘ බොට බැරි උනාට බොලාගේ තාත්තට පුලුවන්නේ ‘‘

‘‘ අනේ නැ අපේ තාත්ත තැඹිලි කැඩුවේ නැ ‘‘

‘‘ ඉදා බීපිය මේක .... කළු මාම අපිට මේ වත්ත බලාගන්ඩ කියලා තියෙන්නේ ..... ඔන්න අද උදෙත් මාගරට් නැන්දට කියලා .. අපිට කියලා තැඹිලි ටික බාගන්ඩ කියලා ... එතකොට මේ වත්තේ   වැටෙන පොල් කෝ ... ඒවත් අහුලන්නේ උඹලද ‘‘

‘‘ අනේ නැ   ... මං පොල් අහුලන්නේ නැ ... මේ වත්තට එන්නෙත් නැ ... අයියා එනවා දැකලා ආවේ ‘‘

‘‘ උඔට තව ගෙඩියක් දෙන්ඩද ‘‘

‘‘ නැ ... එපා .. එපා ‘‘

‘‘ නැ නැ බීපිය ‘‘

අනුරයා තව ගෙඩියක් කපලා කොල්ලට දෙනවා ‘‘

‘‘ උඹලා තැඹිලි කඩනවද ... පොල් අහුලනවද කියලා මං ඇහුවා කියල ... එහෙම ගෙදර ගිහින් කියන්ඩ ඕන නැ ‘‘

‘‘ නැ නැ අනුරයියේ ... මං මොකවත් කියන්නේ නැ ‘‘

ඔන්න එතකොටම ධම්මිකයත් එනවා ... අනුරයා ඌව නොදැක්කා වාගේ ... පොල් ගස් කරටිය දිහා බලනවා .... කහ  තැඹිලි  හනස්සේ ගහල තියන   උල් පිහිය ගන්න ධම්මිකයා .... වෙන වල්ලකින් තැඹිලි ගෙඩියක් කපාගන බිමින් ඉදගන්නවා

‘‘ තැඹිලි ගෙඩියට ඕන නං රුපියල් දෙකක් දෙයි .... කඩමු බං පොල් ‘‘

මම මාරුවෙන් මාරුවට අනුර දිහාත් දම්මික දිහාත් බලනවා.... උන් දෙන්නට දෙන්නා මූන බලන්නේ නැ ...

‘‘ කොල්ලෝ පරන රෙදි කෑල්ලක් අරං වරෙන් ... වළල්ලක් හදාගන්ඩ ......  ආ   පෝර උර දෙක තුනකුත් අරං වරෙං ‘‘

‘‘ අපේ පොල් වළල්ල තියනවා අනුරයියේ ‘‘

කියලා ගෙදර දුහන කොල්ලා .... පෝර බෑග් තුනක් එක්ක ...රෙද්දක්  හොදට අඹරලා හදපු   පොල් වළලක් අරං එනවා  , අනුරයා උස ගහකට නගින කොට වළලක් නැතුව මිටි ගහකට නගින දම්මිකයා ... ඒ ගහේ පැහුන ගෙඩි බිමට දානවා..... පොඩි එකයි මායි .. ඒවා එක ගොඩකට   ගොඩ ගහනවා.   .... ඔක්කොම කඩලා එකතු කරායින් පස්සේ    පොඩි එකාටම කියලා උදැල්ල ගෙන්නගෙන පොල් ටික ලෙලි ගහනවා .... තන්නාසෙටයි   ... කලබලේටයි කඩාපු ගෙඩිවලින් සමහරක් බාගෙට කලටි ... යාන්තමට පැහුනට  .. වතුර  ටිකක්   නැටුවට   ගෙඩිවල   තියෙන්නේ සෝමාරි සුදු පාටක්.

‘‘ මෙව්වා ඔක්කොම එකට ගෙනිච්චොත්   හොද එව්වත් දෙක පහට ගන්නේ............. ඉස්සෙල්ලා ... පැහුන ඒවා වෙනම දාපල්ලා ..‘‘

කියපු අනුරයා ගෙදර ගිහින් විල් බැරැක්කයක් අරං එනවා   , තැඹිලි වලු ටික ඉස්සෙල්ලම ධම්මිකලැ වැට මායිමෙන් ගෙනත් තියන අපි පැහුන පොල් ගෝනි දෙකක් පුරවලා ... මෝඩගල් මඩුවේ හංගලා ... ආයෙත් කලින් හිටපු තැනට යනවා .... තාමත් පොඩි එකා එතන , ඔය වත්තේ තියනවා ගල් තලාවක් ...  පට්ටෙට අව්ව වැටෙනවා .... කලටි ටික ඒ ගල් තලාවේ හලලා දානවා.... අනුරයා   බාරදූර වැඩේ පොඩි එකාට පවරනවා.

‘‘  උඹ ගෙදරට හොරෙන් සැරින් සැරේ ඇවිත් මේ ගෙඩි ටික ඒ පැත්ත මේ පැත්ත පෙරලහං ... හවසට මේවා විකුනලා උඹත් දෙනවා රුපියල් විස්සක් ‘‘

කොල්ලත් ඔලුව වනනවා සන්තෝසෙන් .... විල් බැරැක්කේ අරං මෝඩ ගල් මඩුවට ඇවිත් තැඹිලි වලු දෙකක් ඒකට දාල ඉතුරු ලොකු වල්ල දම්මිකයත් පොඩි වල්ල මාත් කරගහගන ඇවිත් මාගරට්  කඩේට දෙනවා .... රුපියල් දේසියක් ලැබුනේ නැ කියල මතකයි ... එකසිය ගානක් ලැබුනේ .... ඒත්  ඒ කාලේ ඉහටත් උඩින් .... මලක් දොලහයි පනහයි ... පඩයක් හයයි පනහයි .... ගොල් ලිප් එකක් තුනයි විසිපහයි ... රුපියල්  පහලවට පත චොක්ලට්  එකක් ගතහැකි.

මල් දෙකක් ගෙනත් ගහලා සතුටින් විසිර ගිහින් ... ගෙදර බත් හැලියේ   දංකුඩත් කාල ... එදා කෝකටත්  තිබුන රුපවාහිනියේ සහ අයිටිඑන් එකේ දිවා විකාශනයත් බලලා.  නාගන කරගන සංගීතේ බලන්ඩ යන්ඩම ... ඇදුමක් එහෙම දාගන ...  බයිසිකල් චෙන් එක කම්බි ගාංචුවෙන්  ඉනට අමුනගන , ගෙවල් වලට ගිහින් අරුන් දෙන්නත් සෙට්  කරගන   ගල් පොත්තට එනකොට කොල්ලා අපුරුවට වැඩේ කරලා.


....  කලටි ටික   ගානට ලාදුඹුරු පාටට හැරිලා  ... ඒ ටික අනිත් ගෝනියට දාගන ... පොල් ගෝනි දෙකක් විල් බැරුක්කෙට පටවලා අනික  දෙපැත්තං අල්ලං  මාරගරට් කඩේ පැත්තට එන්ඩ එනකොට කොල්ලත් පස්සෙං එනවා ..... කොච්චර  එලෙව්වත් යන්නේ   නැ .... ඌගේ  හිතේ  ඌට රුපියල් විස්ස නොදි මාරුවෙයි කියලා ....   ගෙදරටම  ඇවිත්ම විස්ස දෙන්නං   කඩේට යන්ඩ එන්ඩ එපා කියලා කොතෙක් කියුවත් ... එලවනකොට නවතින ඌ ආයෙත් අපේ පස්සෙං එනවා .... පස්සේ ඉතින් ඕන මගුලක් කියලා .. කරබාගන මාගරට් කඩේට ආවා ....

 දැං මාගරට් ඇන්ටි පොල් තෝරනවා ...  ගෝනි තුනම බිමට හලලා   ... මෙවා පොඩියි   ... මේවා පැහිලා නැ .... අරක මේක .... පොල් ගොඩවල්  තුනයි දැං ....

‘‘ මේ ටිකනං හොදයි  කොල්ලෝ   ... ඒවට හතර ගානේ   දෙන්නං .... පොඩි පොල් තුනට ...  මේ කලටි මොකට කැඩුවද .....  කවුරුවත් ගන්නැ .... ඒක දාහල්ලකෝ   එකයි පණහ ගානේ ‘‘

පොඩි එකාට දැං ඉහලුං නැ .... දත් මිටි කකා වේව්ලනවා

‘‘ මෙව්වා කොහෙද නැන්දේ     කලටි වෙන්නේ    ... අපි   ගල් පොත්ත උඩ දාල හොදට වේලලා   පස්සෝලනේ ගෙනාවේ ‘‘

2017-05-29

අම්මට දෙන්ඩ



ඔන්න ඉතින් දැන් ටික කාලෙකට කලින් දවසක මම සේවාව සපයපු ආයතනයකට උදේ පාන්දර දහයට පහලවට විතර ගියා , මම එතනට යන්නේ සතියකට දවසක් දෙකක් , මට නිවාඩු පාඩුවක් තියන දාට යනවා.
 ...  ඒ ආයතනේ හිමිකරුවා ඉතින් ඔය එන වැඩ ටික ජොබ් කාඩ් එකක් දාල නම්බර් කරල තියනවා ,අළුත්වැඩියාවන්ට අවශ්‍ය ඔයිල් , ඩබ්ලිව් ටී හතලිහ , විදුලිය ... තව අනං මනං ඔක්කොම ඔහුගෙන්. මගේ ශ්‍රමය සහ දැනුම ,  මං ඉතින් ගිය දාට තියෙන්නෙ මෙෂින් කීයද ඔක්කොම ටික හදලා දානවා , සේවා ගාස්තුවෙන් බාගයකට ආසන්න මුදලක් මට , මෙෂින්වලට යොදන අමතරකොටස් වල ලාභය සහ සේවා ගාස්තුවෙන් බාගයකට වඩා ටිකක් වැඩියෙන් ඔහුට.ඔන්න එදා ඔහු හිටියේ නැ , වැඩබලන ස්ථානාධිපති විදිහට ප්‍රීයම්බිකා තෙමෝ ආසනයේ වැජබෙනවා.
‘‘ අම්මො ඇති යන්තං .... අනේ මට මේ කෝල් වලට උත්තර දීලා ඉවරයක් නැතුව හිටියේ ‘‘
‘‘ කීයක් තියනවද ‘‘
‘‘ හත අටක්ම තිබුනා ‘‘
‘‘ ආයේ කතා කලොත් දෙකෙන් පස්සේ එන්ඩ කියන්ඩ ඔක්කොටම ‘‘
‘‘ පාට්ස් හොයාගන්ඩ පුලුවන් නේද ... මං නං දන්නැ ඔව්වා තියන තැන් ‘‘
‘‘ මං දන්නවා   මං ගන්නං ඕන දේවල් ........කොහෙද ඉතින් ලේබල් කරලා පාට්ස් නම්බර් දාල පිලිවලට හදලත් දුන්නා ....  තියාගන්නව යැ .... එකගොඩේ ඔක්කොම ‘‘
‘‘ හම් ‘‘
( මොන ගෑනිද කැමති මිනිහගේ අඩුපාඩුවක් කියනවට )

ඔය ඩයල් එක ඉන්නවා නේ ....  පොරට නැ කිසිපිලිවලක් .. 

 ( ආ උඹට එහෙම හිතුනා නේ ... ඔව් බං මාත් හෙන අපිලිවෙල පොර .... , බ්ලොග් එකේ හෙඩිම කියවහං  )

........... සල්ලි විතරයි   පිලිවලට නමලා සාක්කුවේ දාගන්නේ .... බැංකු ගැන විස්වාසයක් නැ , ....  නමට තියනවා   හැටන් නැෂනල් එකෙයි ...  ලංකා බැංකුවෙයි ... මහජන බැංකුවෙයි ... එකවුන්ට් තුනක් ...  චෙක් දෙන්නේ    නොදීම  බැරි ලොකු කොම්පැනි  දෙක තුනකට විතරයි ....  එතනින් එහාට බඩු ගත්තත් ... බඩු වික්කත් ... කෑෂ්ම තමා....
මහන මෙෂින් ඇරුනහම තව ගොඩක් දේවල් විකුනනවා  , සේවාව සපයනවා    .... , මට හරි අමාරුයි මට අදාල වැඩේ ....  පොර ගේන්නේ ...  පොරට ලාභදේ     මිසක් හොද දෙයක් නෙමෙයි  ,  ඉතින්  අර කුනුගොඩවල්  හයිකරගන  මම නහින්ඩ  ඕන  , ඒ මදිවට  මොකක්හරි  බාල අමතර කොටසක්  හන්දා  කෙල උනහම  මං එපෑය මිනිස්සුන්ට උත්තර බදින්ඩ.  
ඔන්න එක වංගියක්  මම  මෙෂින් පාට්ස්  ගෙන්වන  එක එක  ආයතනවල  ඒ  ඒ පාට්ස්  වලට  අදාල  හදුනාගැනිමේ   අංක ටික   ලයිස්තුවක්  හදලා ,  කොම්පැනි  වෙන වෙනම  ,  මෙෂින්   මොඩල්  වෙන වෙනම  වෙන්කරලා  ,  ඒ පිලිවලට  වෙනමම  පෙට්ටිවලට දාල  , නොම්මර  ගහලා  මිලත්  ගහලා  හදලා  දුන්නා.

ආයේ  ඉතින්  පාට්ස් හොයන්ඩ  විතරක්  නෙමෙයි  ,  ඉවර වෙන  එව්වා  ඕඩර්  කරන්ඩත්  ලේසියි  , කෑලිවල  නම්  කියන්ඩ  ඕන නැ  ,  නම්බර්  ටික දාල  ඕඩරේ  දෙන්ඩ විතරයි  තියෙන්නේ  ,  මොකද  ඔය කොම්පැනි  වල උන්  කියන්නේ  වෙන  නමක්  අපේ  මහත්තැං  කියන්නේ  වෙන නමක්  ,  අන්තිමට බඩු  ආපුවහම  පෙට්ටිය  අස්සේ  තියෙන්නෙ  වෙන රෙද්දක් .
මං ඉන්න වෙලාවකනං  ෆෝන්  එකේ  එල්ලිලා  නාන කොට ෆෝන් එක අරං  අහවල්  එක කියලා  කියනවා  ,  පාට්ස්   නම්බර්එක   කියුවහම  වැඩේ  ගොඩ  ,  ඒ   උනාට  එයාට  ඒක හරියන්නේ   නැ  ,  මහා වැල් වටාරං  ගොඩක්  කියනවා  ,  අන්තිමට  වැඩේ  වෙන්නෙත්  නැ , පස්සේ  ඉතින්  මං  සතියක්   විතර  නිදිමරං  හදාපු  ලිස්ට්  එකේ හැටියට  ,  දවල්  වරු දෙක තුනක්  අතිං කාල හරක් බලලා  හදල  දුන්න  උපරිම පිලිවලට ,  ඒ නම්බර්ස් ටික   නමට  තියන බිලින්ග්  සිස්ටම්  එකට ඇඩ්  කලානං  ෂපාන් එකේ  ඉන්ඩ තිබ්බා     ,  .... කොහෙද  ... ම් හූ  ... සතියක්  යන  කොට  ....  ෆීඩ්  රෙගියුලේටර්   ⁣වලට   නම් ගහලා  , ප්‍රයිස්  එක  දාල  ,  පාට්ස්   නම්බර්  දාපු   පෙට්ටියේ
මේල්  ඇන්ටනා ජැක්  දෙකයි
පීමේල්  ඇන්ටනා  ජැක්  හතයි
ගෑස්  කුකර්  නොබ්
පරණ ඇන 
රබර්පටි
තව රෙද්දවල්   පුරවලා  ,  ඒක අරින්ඩත්  බැ  හිරවෙනවා  ,  ඉතින්  ඔන්න  අටං  පුෂ්පේ  විකසිත  වෙනවා.
" කෝ මේකේ  පීඩ් රෙගියුලේටර්  නැනේ වෙන රෙද්දවල්   ඔබලා "
" ආ  ඉවර  උනානේ  "
" ඉතින්  ගේන්ඩ එපැය "
" ඕඩර්  කලා කොම්පැනි  යේ  බඩු නැ "
" කොහෙද ඉතිං තියන කොට කෑලී තුනක්  ගේනවා  ,  ඒක  විකුනලා  දානවා  ,  රෙපයාර් වලට  බඩු   නැ  ,  එක්කෝ   වැඩිපුර  ගෙනත් තියාගන්ඩ  ... නැත්තං  ....ගේන කැලී තුන රෙපයාර්  වලට  තියාගන්ඩ "
" හරි  හරි   කලබලවෙනවනේ   කැ නොගහ  ඉන්ඩ  ,  තිබ්බා  අප්පා  ඔව්වා"
   
කියල දැං පොර   හොයනවා  , කඩේ  පීර පීර  , මාත් ලගට  වෙලා  ඉන්නවා
"   ආ  මේ  තියෙන්නේ  , මේකේ  තමා  තිබුනේ  "

‘‘ ඔය මොනවද ඔය ...ඔය ඉන්දියන් කුනු ගොඩවල් දාන්ඩ බැ  , හෙන පොඩියි ,  එජස්මන්ට් එක හිරවෙනවා  රෙගියුලේටර් ප්ලේට් එකට ‘‘

‘‘ අම්මප මේ හම්බයෝ මොකට ගේනවද ඈ මෙව්වා ....  ගේන ඒවා මුහුදට දානවද දන්නැ ‘‘
‘‘ මුහුද දාන්නේ මොකටද   .... ඔයාල ඉන්නවනේ කුනුගොඩවල් සල්ලි දීලා ගන්ඩ ‘‘

‘‘ ඔය මැකැනික්ලා ගෙනියන්නේ උනුත් ගෙනියලා විසිකරනවා ඇති ‘‘

‘‘ ගෙනියන උන් ගෙනිහින් විසිකරනවද තම්බලා කනවද කියල මට වැඩක් නැ , මම දාන්නේ නැ ... එච්චරයි .... මිනිස්සු මේවට සල්ලි දෙනවා .... හදාගන ගිහින් වැඩකරගන්ඩ බැරි උනහම  සාපකරන්නේ මට .... අර වේසිගේ පුතා සල්ලි මෙච්චරක් අරගනත් හරියට හදලා දුන්නේ    නැ කියල ..... මේ ආත්මේ මට මෙව්වා අහන්ඩ වෙලා ...තියෙන්නේ ... මෙහෙම වෙලා තියෙන්නේ ගිය ආත්මේ කරපුවට   වෙන්ඩ ඇති ...  ලබන ආත්මෙත් මෙහෙම උපදින්ඩ මට ඕන නැ .... අනික මැසිමක් තියාගන මහන්නේ අසරන මිනිස්සු ....  කුණු ගොඩවල් හයිකරලා දීලා අතේ තියන තුට්ටු දෙකට  කෙලලා මොන අපායේ යන්ඩද ....... ඔයා ඔය හොදයි කියලා ගෙනියන උන්ට කියලා  මෙෂින් හදාගන්ඩ මින් මනත මං එන්නේ නැ ..... කොටින්ම කියුවොත් ..දෙක පහේ බාල කෑළි දාල මෙෂින් හදන්ඩ තරං වැඩ්ඩෙක් නෙමෙයි ... ඔයා ඔය කියන සුපිරි වැඩකාරයෙක් ගෙන්නලා කරගන්ඩ ‘‘

‘‘ ඔය ඉතින් ඕකනේ ... කලබල වෙනවනේ .... තරහ ගන්නවනේ ... මූලක් ගින්න ...මූලක්ගින්න‘‘

‘‘ ඔයා මෙෂින් රස්සාවට බැස්සේ මං අපේ තාත්තගේ ඇට දෙකට එන්ඩත් කලින් ... මං කියන්නේ මොකක්ද කියලා ඔයා හොදට දන්නවා ‘‘

‘‘ හරි හරි පොඩ්ඩක් ඉන්ඩකෝ බලන්ඩ කලින් නැවක බැස්ස කෑලී වගයක් තිබ්බා ‘‘

ඔන්න ටිකකින් හොයාන එනවා අවුරුදු  ගානකට කලින් මොකෙක් හරි පන්නගන ඇවිත් දුන්න කෑළි ටිකක් , කඩදාසි කොලවල ඔතලා කබඩ් එකක් අස්සේ ගහල තියලා

 ඔය රස්සාව සම්බන්ද  දෙයකට මල පැන්නහම මම ....  නොදන්නවා වාගේ කතා කරන්ඩ එපා  ...මම මේවා කියන්නේ නිකං නෙමෙයි කියලා  ඔයා හොදට දන්නවා ...  ඔයා මේ මෙෂින්  රස්සාවට බහිනකොට මං අපේ තාත්තගේ ඇට දෙකෙත් නැනේ කියලත් මම කිහිප විටක් කියලා තියනවා ,  ......ඔහොම  නෙමෙයි  ඔයිට වැඩිය දෙයක් කියුවත් පොර මොකවත් කියන්නේ නෑ ... කරබාගන ඉන්නවා ...  මොකද උන්දැ දන්නවා මම නිකං කෑනොගහන බව ....

ඔන්න ඉතින් මම එදා ඇවිත් තිබුන මැෂින් ටික හදලා දාන වැඩේට බැස්සා .... ටික වෙලාවක් යනකොට  කඩේ ඉස්සරහ කොටසේ සද්දේ ටිකක් වැඩි උනා , කියන දෙයක් නං හරියට ඇහෙන්නේ නැ , මම ඉන්න තැනට ඉස්සරහ හරිය පේන්නෙත් නැ .... ඔන්න ටිකකින් සෙල්ස් කරන ගෑණු ළමයෙක් දුහගන එනවා

‘‘ මංජු අයියේ .. පිස්සු ගෑනියෙක් ඇවිත් ... යන්ඩ කියුවට යන්නේ නැ ... අක්කට ගහන සයිස් ... අතේ පොල්ලකුත් තියනවා ‘‘

‘‘පිස්සු ගෑනියක් .... එහෙනං උඹලැ නෑදැයෙක් වෙන්ඩ ඇති... අක්කට ගහන්ඩත් හදනවද ඔන්න ඔහේ ගහපු දෙං බං  ‘‘

‘‘ මගුලක් කියනවා වරෙං යකෝ යන්ඩ ‘‘

මං දැන් කෙල්ල පස්සෙන් වැටෙනවා ....

ටිකක් විතර අපිරිසිදු   කිමෝනාවක් වගේ දිග නැති ගවුමක් ඇදපු ගෑණු කෙනෙක් ... ඒක එච්චර දිගනැ ... ඒකට යටින් තවත්  තැබිලිපාට වාගේ ගවුමක් ඇදලා .... අතේ තියනවා   හැරමිටියට වාගේ හදාගත්ත  පොල්ලක්  පෙනුමට කැටකෑල ලීයක් වාගේ , පොල්ල උරුක් කරකර ... හොදටෝම බයිනවා ... කඩේ අයිතිකාර නෝනට

‘‘ හරි වැඩක්නේ යකෝ මේක .... මැෂින් නැ කියන්නේ .... අර තියෙන්නේ මොනවද .... විකුනන්නේ නැ කියන්නේ .... මගුලක්නේ ... අහවල් එකටද  කඩදාන්නේ .... කඩ අරින්නේ ... ඇයි යකෝ අපි රොඩියොද අපිට බඩු දෙන්ඩ බැ කියන්නේ ... සල්ලි දීලා නේ මං බඩු ඉල්ලන්නේ ..... මෙයා නිකං මේ මං හිගමනේ ආවා වාගෙනේ කතා කරන්නේ ‘‘

 මං තව ටිකක් කිට්ටු කරා ..ඒ මනුස්සයා ලගින් ඉදුල් ගදක් වාගේ පොඩි කුයිලෙකුත් එනවා .... පොඩි අප්සට් එකකුත් තියන පාටයි.... කඩේ කට්ටියත් මොකක් හරි වර්චස් පිඩක් හෙලාගන වාගේ ,

‘‘ දැං කීපාරක් කියුවද .... වදනොදි යන්ඩකෝ ... නැත්තං පොලිසියට එන්ඩ කියලා අල්ලලා දෙනවා‘‘

‘‘ මේ ගෑණියේ උඹ මගෙන් බස්තං පාර කන්ඩමයි හදන්නේ .... කෝ කතා කරපං කඩේ අයිති මහත්තයට , ඒ මහත්තයව මං හොදට දන්නවා . එයා මට හොද මැෂින් එකක් දෙයි ..... ඇයි දෙයියනේ මාව පොලිසියට අල්ලලා දෙන්ඩ මං හොරකමේ ආවා යැ ‘‘

‘‘ මං එයාගේ නෝනා ... එයා නැ එහෙනං එයා ඉන්න වෙලාවක එන්ඩ ‘‘

‘‘ හෙක් හෙක් හෙක් ... මේ නෝනලු .... ඒ මහත්තයගේ නෝනලු ....එ වගේ රත්තරං ටිකට ඉන්න මහත්තයෙක් ... උඹ වගේ මල හොන්තුවක් බදීද ... අනේ පලයං ගෑණියේ යන්ඩ ‘‘

අපරාදේ කියන්ඩ බැ ඒ කතාවනං ඇත්ත ... මටත් බක්ස් ගාල හිනා ගියා , සෙල්ස් නංගිලත් හිනා වෙනවා

‘‘ ඔතනට වෙලා හිනා වෙවී ඉන්නේ මේ පිස්සිව ඇදලා එලියට දාන්ඩ මංජු ‘‘

හුට්ටං පරි ජාලේ  ඒ මනුස්සයා පිටි පස්සට වෙලා බලා ඉන්න මගේ දිහාට හැරුනා .... බස්තං පාරක් හම්බෙන්ඩ කලින් දරුණු මූණක් හදාගත්ත මං

‘‘  මොකද මොකද මේ නෝනා කෑ ගහන්නේ ‘‘

‘‘ කැ ගහන්නේ ... කැ ගහන්නෙද .... මුං මට මහන මැසිමක් විකුනන්නේ නැ .... කෝ මේ අයිතිකාර මහත්තයා ‘‘

‘‘ මහත්තයා නැ ගමනක් ගිහින් මැඩම් දැං ගිහින් මහත්තයා ඉන්න වෙලාවක එන්ඩ ‘‘

‘‘ අනේ එහෙම සැරින් සැරේ එන්ඩ බැ ළමයෝ අදත් මේ හරි අමාරුවෙන් ආවේ ‘‘

කියුව උන්දැ කෑගහල දගලලා මහන්සියටද කොහෙද රාක්කයකට හේත්තු උනා

එහා පැත්තේ තිබුන ස්ටූල් එකක් ලං කරපු මං

‘‘ ආ මැඩම් මේකෙන් වාඩි වෙන්ඩකෝ ‘‘

අර කලබල ගතිය නැතුව ගිහින්  මූණ එහෙම වෙනස්කරගත්ත උන්දැ

‘‘ මැඩම් කෑළි ඕන නැ පුතේ ... අම්මට ...  පයින්මයි ආවේ හරි මහන්සියි .... වතුර චුට්ටක් බිවිවහැක්ද ‘‘

‘‘ නංගි වතුරක් එකක් අරං එන්ඩ ‘‘

දැං කේල්ලො දෙන්නා එහෙට මෙහෙට වතුර ගේන්ඩ ඒවා හොයනවා .... මට ඉතින් මල .....

 ‘‘ අර මගේ වතුර බෝතලය ඇරං වරෙං ‘‘

කෙල්ල ගොපු වතුර බෝතලය ඇරලා මූඩිය අතේ තියාගත්ත මං  උන්දැ දිහාට බෝතලය දික්කරා

‘‘ පුතාගේ බෝතලේ කටේ තියන්නේ නැ පුතේ අම්මා ‘‘

 කියුව උන්දැ උඩ බලාගන කටට වතුර උගුරු පහ හයක් වක්කරගන බෝතලය මට දීලා .. රෙද්ද උස්සලා අරගන කට පිහාගත්තා

‘‘ සිඩ් සැඩ් මැසිමක් කීයක් වෙනවද පුතේ ‘‘

‘‘ තිස් හතරක් වෙනවා දැං ‘‘

‘‘ තිස් හතර දාහක් .... කමක් නැ පුතේ ...  මට හොදවැයින් එකක් දෙන්ඩ ‘‘

‘‘ මෙහෙමයි නැන්දේ ... ගෙදර කවුරු හරි එක්ක ආවානං නේද හොද ‘‘

දැන් සෙල්ස් මල්ලිත් හිමිහිට කිට්ටු කරනවා .... මෙච්චර වෙලා ඌ හැංගිලා ඉදලද කොහෙද

‘‘කා එක්ක එන්ඩද පුතේ ‘‘

‘‘ ඇයි දරු මුනුපුරෝ නැද්ද ‘‘

‘‘ නැත්තේ මොකැ .. මට දරුවෝ තුන් දෙනෙක් ඉන්නවා රජ පැටව් වාගේ ‘‘

‘‘ ඒකකේ ඒකනේ ... එයාල කා එක්කහරි ඇවිත් ගම්මු .... නැන්දට ඇරං යන්ඩත් කරදරයිනේ තනියම ‘‘

‘‘ මොකැ ළමයි එක්ක ආවා කියලා එයාල කරගහගන යනව යැ ඕක ....  ඔය පුතා  මට ලොරිබාගයක් හොයලා පටවලා දෙන්ඩ  අම්මා දැම්ම ඇරං යන්නං ...... සල්ලි තියනවා පුතේ අම්මා ගාව ... බය වෙන්ඩ එපා ‘‘

‘‘ ගෙදර කා එක්ක හරි ආවනං හොදයි කියලා මට නං හිතෙන්නේ ‘‘

‘‘ අනේ බැ කියන්ඩ එපා පුතේ ... මට මැසින් එකක් දෙන්ඩ .... අම්මා ගාව සල්ලි තියනවා බය වෙන්ඩ එපා ‘‘

කියුව ඇන්ටි පපුවට එකක් අතක් තියලා , ගවුම අස්සේ තියන සල්ලි පොදිය මිරිකුවා , අපිරිසිදු පෙනුමයි , අවුල් වෙච්ච කොන්ඩෙයි , තේරුමක් නැතුව හිනාවෙන එකයි , එකම වචනේ නැවත නැවත කියන එකයි , චුට්ටක් ගද එකයි ඇරුනහම... එහෙමට පිස්සුවකුත් නැ වගේ ....අනික සල්ලිත් අතේ තියනවා .... මැෂින් එක අරං ගිහින් පස්සේ වාතයක් වෙයිද .....  මැෂින් එකක් විකුනනවාද නැද්ද කිය කියා හිත හිත ඉන්නකොට

‘‘ කොයිකද පුතේ අර කියුව සිඩ් සැඩ් මැසිම ‘‘

‘‘ නංගි මේ මැඩම්ට මෙෂින් පෙන්නලා ගණන් කියන්ඩ ‘‘

කියලා කෙල්ලෝ දෙන්නට පංගඩත්තු කරනවත් එක්කම . සේල්ස් මලය මට කිට්ටු කරා , කෙල්ලෝ දෙන්නා මූණ හපුටු කරං ඇන්ටිත් එක්ක මැෂින් ලගට ගියා

‘‘ ඊයෙත් ලොකු බිලක් වැටුනේ නැ   අයියේ ... ඇන්ටිට බිලක් දාමුද ‘‘

‘‘ එහෙමට පිස්සුවකුත් නැ වගේ  බං ,  ආයේ උස්සං එයිද ‘‘

කියාගන මං කැසියර් එක දිහාට ගියා , මලයත් මා පස්සෙං

‘‘ මොකද කරන්නේ ඔන්න ඔහේ දීලා දාමුද ‘‘

‘‘ අම්මෝ..... එපා... එපා.. දැක්කනේ තව පොඩ්ඩෙං මට ගහනව අර පොල්ලෙං ‘‘

‘‘ අතේ සල්ලිත් තියන පාටයි ... අනික පව්  හෙන ආසාවක් තියනවා මැෂින් එකක් ගන්ඩ ‘‘

‘‘ මං නං දන්නැ ඔන්න ...අයියත් නැති වෙලාවේ ...  ඕන එකක් ‘‘

සල්ලි තියනවා කියුවහම හිත චුට්ටක් වෙනස් උනාද කොහෙද ...හෙක් හෙක් ....

‘‘ දෙමු දෙමු .. බොසා එනකොට බිලක් දාල තියන්ඩත් එපැ ‘‘

මලය නං එක පයින් .... මොවහරි උනොත් අන්තිමට මගේ පිටින් අරී කට්ටියම ලස්සනට ඒ අස්සේ මෙෂින්වල   මිල ගණන් එහෙම අහගන ඉවරවෙලා ඇන්ටි නංගිලාට හොද ළමයි වෙන්ඩ ඔවදන් දෙනවා

‘‘ අන්න එහෙම කතා කරන්ඩ ළමයෝ .... ඉස්සෙල්ලා ඔය ළමයි මට කතා කරපු අකාරුනික කම . මං තනි වයසක ගෑනියෙක් නේද .... එහෙම තලා පෙලලා ... පහත්කරලා කතා කරන්ඩ එපා .... ඔය ළමයිනුත් මං වාගේ ... වයසට යනවා ... ජරාජිර්න වෙනවා ..... ඔය හැබිචොල් රේඩියෝ නෙමෙයි , අහන්ඩ බවුද්ධයා නාලිකාව ‘‘

( සිරසද කොහෙද දාල තිබුනේ උන්දැ රේඩියෝ සද්දේ එන පැත්ත හැරිලා රේඩියෝ එක පේනවද කියල බලන ගමං කියනවා)

‘‘ නැ නැ ඇන්ටි මේ ළමයි තාම පොඩි ඇයොනේ තේරුමක් නැ ... නැතුව එහෙම ඇන්ටිට වෙනස්කමක් කලා නෙමෙයි ‘‘

‘‘ නැත්තේ මොකැ පුතේ .... මේ ළමයි හිතුවේ මං පිස්සු ගෑණියෙක් කියලා .....අම්මට පිස්සු නැ පුතේ ..... අපේ පැත්තේ එවුන් විතරක් නෙමෙයි ...... ‘‘

කියලා ඇන්ටි කියන්ඩ ආපු එක ගිල ගත්තා

‘‘ ඇන්ටි කොහෙද ‘‘

‘‘ මං  අක්බාර් පාරේ  පුතේ ......ඉස්සරනං කියුවේ දඹහේන කියලා .... ඒ කාලේ ගෙවල් හත අටයි තිබුනේ .... අපිත් මුල් ගං කාරයෝ නෙමෙයි .... මං කුරුණැගල අපේ මහත්තයා .... අකුරුස්සේ .. එයා කච්චේරියෙනේ වැඩ කලේ ... අපි කසාද බැදලා ඉස්   ඉස්සෙල්ලාම පදිංචි වෙච්ච පාර තමා මේ ‘‘

‘‘ ආ එහෙමද ‘‘

‘‘ ඒ උනාට ඉතින් දැං අපි තමා  පරණම ගං කාරයෝ .... ඒ කාලේ හිටපු අය ඔක්කොම ඉඩං විකුනලා ගිහින් .... අනේ පුතේ මට හොදවැයින්  සිඩ් සැඩ් මැසිමක් දෙන්ඩ .... අම්මා ගාව සල්ලි තියනවා ‘‘

‘‘ ඇන්ටි කලින් මහලා තියනවද ‘‘

‘‘ නැතුව පුතේ ... ඔය අපේ දුවගේ මගුල් ඇදුම මැහුවෙත් මං ‘‘

‘‘ ආ ෂොක්නේ ... ඒ මෙෂින් එක සිග් සැග් එකක්ද ‘‘

‘‘ නැ පුතේ ඒක   නිකං කළුපාට එකක් ‘‘

‘‘ ඉතින් දැං ඇයි සිග් සැග් එකක් ගන්ඩ හදන්නේ .... ආයෙත් ඇදුම් මහන්ඩද හදන්නේ ‘‘

‘‘ නැ නැ පුතේ ඔය සුකුරුත්තං වැඩ කෑලි මට අල්ලන්නේ නැ ... ඒ උනාට වියදං කරන මුදල යාදෙන්ඩ කරන්ඩ එපෑය ... අපේ දුවගේ දුව ... අත්තම්මේ  අාත්තම්මේ කියාගන මගේ පස්සෙම්මයි  ... මැහුං ගෙතුන් වැඩ වලටත් ආසයි ... ඉතින් තව ඉන්න පොඩි කාලේ ඒකිට ගවුමක් යට කලිසමක් මසලා දීලා ... පස්සේ දෑවැද්දට හරි අරං යයිනේ ‘‘

‘‘ මෙහෙමයි මට හිතෙන විදිහට ඇන්ටිට හරියන්නේ .... කළු පාට නෝමල් මෙෂින් එකක් ...ගානත් අඩුයිනේ ‘‘

‘‘ අනේ පුතේ මට ඒ ජාතියේ එකක් තියනවා ‘‘

‘‘ ඉතින් එහෙනං මොකටද තව මෙෂින් ‘‘

‘‘ ඒක අපේ අම්මගේ මැසිම පස්සේ මට දුන්නා ... දැං කාලෙක ඉදන් ලෙඩ වෙනවා .... මං කියල කියලා ... අපේ බෑනා අර මිනිහෙක් ගෙන්නලා කිහිප විටක්ම හැදෙව්වා, ලාම්පු තෙල් දදා හෝදනවයි .... තේ බොනවයි ... විට කනවයි  ..... නිකං අපරාදේ දාහ හමාර යනවා විතරයි ‘‘

‘‘ එහෙනං ගොඩක් පරණ ඇති හදන්ඩම බැරි විදිහට ... අලුතෙන් කෑලි දාල එක පාරක් හදලා බලමු .. අරං එන්ඩකෝ ‘‘

‘‘ වැඩක් නැ පුතේ මං නිරපරාදේ ඒ මිනිහට බයිනවද මන්දා ..... දැං ඉතින් අවුරුදු සීයකටවත් කිට්ටු කරලා නැතැ .... ඔන්න ඔය සිඩ් සැඩ් මැසිමක් දෙන්ඩ .... අම්මා ගාව සල්ලි තියනවා පුතේ ‘‘

‘‘ මෙහෙමයි ඇන්ටි .. මටනං හිතෙන්නේ ඇන්ටි ගන්ඩ ඕන නෝමල් මෙෂින් එකක් ... මොකද දැං හැදෙන ගෑනු ළමයි ඔය මහනවයි මහන්ඩ ආසයි කියුවට .. ඇදුං ගන්නෙම කඩෙං ... අනික ඔය ඇන්ටි කියන මෙෂින් එක .. කළු පාට එකක් වාගේම පරණ මොඩල් ඩිස් මාරු කරන සිග් සැග් එකක් .... ඒකෙන් මහන එක ඇන්ටිට අමාරුයි .... අනික දැං හැදෙන ළමයි ... එව්වට කැමති නැ .... එයාලට ඕන බොත්තං ඔබලා මෝස්තර මාරු කරන .... කරන්ට් එකෙන් මහන ඒවා ‘‘

‘‘ අන්න  හරි පුතේ මටත් ඕනේ කරන්ට් එකෙන් මහන්ඩ පුලුවං විදිහට මැසිමක්  ගන්ඩ .... මගේ පුතා එහෙම හදලා දෙන්ඩ .... අම්මා ගාව සල්ලි තියනවා පුතේ ... බය වෙන්ඩ එපා ‘‘

‘‘ ඔව් එහෙම පුලුවන් මෝටරයක් හයි කරලා දෙන්නං ‘‘

‘‘ දැන් මැසම පාගන්ඩ බැ පුතේ .. අම්මට කකුල් රිදෙනවා ‘‘

‘‘ හරි ඇන්ටි මේ අහන්ඩකෝ .... අපි  කළුපාට නෝමල් එකක් ගම්මු ...මෝටර් එකක් හයි කරලා , ඒකට අපි ඔය පොලිෂ් කරපු ගනන් වැඩි ටේබල් එක නෙමෙයි ... අර තියන ෆෝමිකා අලවපු  ටේබල් එකක් දාමු .... එතකොට ගාන අඩුයි .. හැබැයි අරට වැඩිය හයිය හොදයි .... සත්තු ගහනවත් හොරයි ..... සල්ලිත් ගොඩක් ඉතුරු වෙනවා ... ඒ සල්ලි වලට මදි පාඩුවක්  දාල මිනිබිරි කසාද බදින දවසක බට්න් ඔබන ඉලෙක්ටොනික් එකක් අරං දෙන්ඩ බැරියැ ‘‘

‘‘ හා පුතේ .... පුතා දන්නවනේ   හොදම විදිහට කරලා දෙන්ඩ මං මොකවත් කියන්නේ නැ .... අම්මා ගාව සල්ලි තියනවා පුතේ ‘‘

‘‘ මෝටරයක් ඕනනේ දැං ... එකක් තියනවා   පංදාහයි ... තව එකක් තියනවා දෙදහයි ....  තවත් එකක් තියනවා එක්දාස් දෙසියයි ... හැබැයි අර හත්දාහේ එක වාගෙම තමා දෙදැහේ එක ... අපි ඒකක් දාමු ‘‘

‘‘ සල්ලි නෙමෙයි පුතේ ... පුතාට ඕන  විදිහට හදලා දෙන්ඩ .... මං ගාව සල්ලි තියනවා ... මහත්තයගේ පැන්ෂන් එකම ඉතින් මටනේ ‘‘

‘‘ අපරාදේ මහත්තයත් එක්කම එන්ඩ තිබුනේ ‘‘

‘‘ හැක හැක හෙක් හෙක් ‘‘

 ඒ පාරනං පිස්සුම පිස්සු මූණක් .... හිනාව හරිම වෙනස් ....  ඇන්ටිගේ මෝඩ් එක ආයේ මාරු උනාද මන්දා

‘‘ එයා මැරුනේ ළමයි පොඩි කාලේ ... මං ඉතින් කොහොමහරි  ඒතුන්දෙනාට උගන්නලා ලොකු කරගත්තා , එක එකක්කෙනාගෙං  එක එක  යෝජනා හිටං ආවා ..  (ඇන්ටිට ලැජ්ජා බරිත හිනාවකුත් ගියා )..... අපේ ගෙවල් වලින් නැදැයෝ හිටං බැලුවේ .... මාව ආයෙත් කසාද බන්දන්ඩ ..... කොහොමද පුතේ එහෙම කරන්නේ ....එයා මං ලග දැවටි දැවටි ඉන්නකොට ‘‘

‘‘ ඒ කියුවේ .. මට තේරෙන්නේ ‘‘

( මයිල් කෙලින්වෙන කතානේ යකෝ මුන්දැ කියන්නේ )

‘‘ එයා මාව දාල ගියේ නැ පුතේ .... කොච්චර කියුවත් අහන්නේ නැ .... මං මැරෙන දවසක් වෙනකං ඉන්නවලු ‘‘

‘‘ දැ  දැ...දැ .... දැනුත් ඉන්නවද ‘‘

‘‘ නැ දැං නැ මං පාරට බැහැලා එනකොට මා  පස්සෙන්ම ආවා ....ඔය එලියට වෙලා ඇති ‘‘

..... පිස්සු බංපෙනවා .. මට ඕන දැං මේ කතාව නවත්තන්ඩ .....

‘‘මං ඉතින් දරුවෝ තුන්දෙනා ට හොදට උගන්න ගත්තා .... පොඩි පුතා රට .... ලොකු පුතා නං ලංකාවේ ඉන්නවා එයත් ලොකු රස්සාවක් කරන්නේ ... දුව තමා වැඩිමලා ... එයත් ඉගන ගත්තා .... තුන්දෙනාම  උපාදි කාරයෝ ..... දුව එක්ක තමා මං ඉන්නේ .... මයේ කොල්ලො දෙන්නා අක්කන්ඩිට මහගේ දුන්නා ‘‘

‘‘ ආ එහෙමද ‘‘

‘‘ කොහෙද මේ ළමයින්ට .. මට මැෂින් එකක් ගන්ඩ එක්ක යන්ඩ කියුවට එක්ක එන්නේ නැනේ ...  අම්මා මොකටද තවත් ඔය මෙසින් එක්ක එල්ලිලා මහන්සි වෙන්නේ ... නිදහසේ ඉන්ඩකෝ කියනවා ..... මං ඉතින් කොහොමද එන්නේ කිය කියා බල බල උන්නේ ..... අද ගෙදර කට්ටියටම මගුල් ගෙදරක ගියා ... අදනං පුතේ .... අමතක වෙලා ... හෙහ් හෙහ් .... මං පැනගත්තා එලියට ... දැං හවසට ආපුවහම උඩ යයි ‘‘

‘‘ අමතකවෙලා කියුවේ ‘‘

‘‘ මේ ළමයි කොහේහරි යනකොට ගේට්ටුව ලොක් කරනවනේ .... මාව පරිස්සං කරන්ඩ .... බයයි මං කොහේහරි ගිහින් මොනවහරි වෙයි කියල .... එක පාරක්  මාව කානුවක කොන්කිරිට් ලෑල්ලක් අස්සේ කකුල ගිහින් වැටුනත් එක්කනේ ‘‘

‘‘ මෙහෙමයි ඇන්ටී ... මේ මෙෂින් වලට එන මේ නුල් තදකරන ටෙන්ෂන් එකයි ෂටල් එකයි ඒ තරං හොදනැ , මම මේ දෙක අයින් කරලා වෙන හොද දෙකක් දැම්මට කමක් නැද්ද ....වෙන දෙයක් නෙමෙයි .. තියන දෙක ඒ තරං හොද නැති හින්දා ‘‘

‘‘ හා පුතේ හොද විදිහට කරලා දෙන්ඩ .... සල්ලි ගියාට කමක් නැ .... තෙල් එහෙම දාල හදලා දෙන්ඩකෝ ‘‘

‘‘ නැ නැ ඒ දෙකට සල්ලි ඕන නැ .... මං එහෙම කියුවේ ..... අළුත් මෙෂින් එකේ කෑලි මොකට ගලවලා අළුත් ඒවා දානවද කියලා හිතෙනවනේ .... ඒකයි ‘‘

කොහොමහරි ඉතින් මෙෂින් එක සෙට් කරලා දීලා සාම්පල් කෑල්ලකුත් ගහලා ... එහෙම ඇන්ටිට මහන හැටි එහෙම කියලා දෙන්ඩ කියලා

‘‘ ඇන්ටි ටිකක් මේක මහලා බලන්ඩකෝ ‘‘

‘‘ ඕන නැ පුතේ පුතා දැං මැහුවනේ ‘‘

‘‘ ඒ උනාට මහලා බලන්ඩ ...අඩුපාඩුවක්  තියනවනං දැනෙනවනේ .... එතකොට එකපාරින් ඉවරයි නැත්තං ආයේ උස්සං එන්ඩ ගියහම කරදරයිනේ ‘‘

ඔන්න ඉතින් දැං ඇන්ටි බොහොම පුරුදුකාරියක් විදිහට මහලා එහෙම බලලා

‘‘ හරි පුතේ  ෂෝක් එකට තියනවා ... පුතාට පිංසිද්දවෙනවා මට වැඩේ හොදට කරලා දුන්නට ‘‘

‘‘ ඇන්ටි මහන හැම වෙලාවෙම පුට් එක උස්සලා නුල ටේක් අප් ලිවර් එකට වෙනකං මෙහෙම දාල , පුට් එක පල්ලෙහාට දාල ඇදලා බලන්ඩ .... හොද තදට නුල තියෙන්ඩ ඕන .....මෙන්න මේ වාගේ .... ටෙන්ෂන් එකේ නොම්බර මතක තියාගන කරකවන්ඩ එපා ...  ඇදලම බලන්ඩ ‘‘

‘‘මං දන්නව පුතේ ... මම ඉස්සර ඉදන් එහෙම තමා කරන්නේ ‘‘

‘‘ නුල් එහෙම ඕනද ‘‘

‘‘ නුල් නං තියනවා පුතේ ... මට අර ඉදිකට්ටට නුල් දාන එකකුයි නුල් කපන එකකුයිත් ඕන ‘‘

‘‘ නංගි ත්රේඩර් එකකුයි , ටිමර් එකකුයිත් දාල  මේ නෝනට බීල දාල දෙන්ඩ .... මල්ලි ත්‍රීවිල් එකක් ඇරං ඇවිත් මේක පටවලා දියං ‘‘

‘‘ හෙඩ් එක ගලවලද ගෙනියන්නේ ‘‘

‘‘ අනේ පුතා ගවලා ගෙනිහින් හයිකරගන්ඩ අම්මට දන්නේ නැ නේ ‘‘

‘‘ ගලවන්ඩ ඕන නැ , ඩීසල් ත්‍රීවිල්  එකක් අරං වරෙන් ‘‘

‘‘ ඒකට උඩහටම යන්ඩ එපෑ ‘‘

‘‘ ඉතින් ගිහින් අරං වරෙන් ‘‘

ඔන්න ඉතින් කොල්ලා කට නිකං පුක වගේ හදාගන ත්‍රීවිල් හොයන්ඩ පිටත් උනා

‘‘ ආ පුතේ මෙන්න මෙතනින් ගන්ඩකෝ සල්ලි ටික ‘‘

ඇන්ටි පපුව  අස්සට අතදාල  රෙද්දක් ගැටගහපු සල්ලි පොදියක් ඇං මා දිහාට දික්කරා . දාහේ කොල . පන්සියේ ... දහයේ හැම කොලයක්ම එතන .. සැහෙන ගානක සල්ලි පොදියක්

‘‘ අනේ ඇන්ටි මටනං බැ අනුන්ගේ සල්ලි අතගාන්ඩ ...ඇන්ටිම ගැනලා දෙන්ඩකෝ .. ඔය ළමයෙකුට ‘‘

කෙල්ලෝ දෙන්නටත් ඕන ගාන එතනින් ගන්ඩ කියල ඇන්ටි දික්කලත් උන් දෙන්නා ඒකට කැමති නොවුන තැන ඇන්ටිම හෙන වෙලා අරං සල්ලි  කොලය කොලය ගැන ගැන දෙනවා .... කෙල්ලො දෙන්නා එකතුව කිය කිය ගන්නවා

‘‘ දැං හරි ඇන්ටි මේ ඇති ‘‘

ආයෙත් ඉතුරු ටික රෙදිකෑල්ලේ ඔතාගත්ත ඇන්ටි ...ඒක අතේ මිට මොලව ගත්තා

‘‘ ඇන්ටි යනකොට මග වැටෙයි ඔය සල්ලි ටික ආයෙත් අැතුලට දාගන්න ‘‘

‘‘ හා හා පුතේ .... මංනැති කරගන්නේ නැ .... මං පරිස්සං ගෑණි ‘‘

කියාපු ඇන්ටි සල්ලි ටික ආයෙත් පපුව අස්සේ හංගාගත්තා , ත්‍රීවල් එකට මෙසින් එක පටවලා උන්දැවත් ඒකට නැග්ගුවට පස්සේ

‘‘ අනේ මට අමතක උනානේ පුතාලට තේ බොන්ඩ කීයක් හරි දෙන්ඩ ‘‘

කියලා ආයෙත් සල්ලි පොදිය අදින්ඩ ලෑස්තිය ...  නැ නැ ඕන නැ කියල වදෙන් පොරෙන් නවත්තලා ..... මේ අයියට තනියම බැනේ ....  උඹත් ගිහින් මෙෂින් එක බාල දීලා මේකෙම වරෙන්  කියලා සෙල්ස් මලයවත් ත්‍රීවිල් එකට නග්ගලා පිටත් කරලා මම ඇතුලට එනකොට , ෂොප් එකට ආපු ගෑණු  කෙනෙක්.

‘‘ ඔයාල අර මනුස්සයට මෙෂින් එකක් විකුණුවද ..... ඔය මනුස්සයට පිස්සු ..... ළමයි එහෙම හොද සල්ලි කාරයෝ , එහේ මෙහේ ඉබාගාතේ යන හන්දා .... වහල කරලා තියාගන ඉන්නේ ...... දැං ගෙදර මිනිස්සු  ඔය මෙෂින් එක ආයෙත් අරං  එයි ..... ඒ පැත්තේ කඩවල් වලටත් ගිහින් වැඩකට නැති  බඩු පොදි උස්සං එනවා .... ගෙදර මිනිස්සු ඒවා ආයෙත් කඩවල් වලටම ගිහින් දීලත් තිබුනා ‘‘

‘‘ ඒකනේ ඒකනේ ... මං කියුවේ    ....අරයත් නැති  වෙලාවේ  එපා කියල .... කොහෙද ඇහුවේ නැනේ .... දැං ඉතින් බැනුම් අහන්ඩත් වෙයි අපිට ...‘‘

‘‘ නැ මට හොදටම ෂුවර් .... ඕක ආයේ අරගන එන්නේ නැ ‘‘

2017-05-23

අහිංසක මුස්ලිම් දැරියක් ඝාතනය කල අපේ සිවිල් සමාජය....



තමීම් ෆාර්තිමා ශර්මිලා ඊයේ රෑ මිය ගියා

අවුරුදු 16 දී කනෙන් ඇදගන ගිහින් පුත්තලමේ, මුන්තාල් වල නාලන්තලුව කොඩි පල්ලි මුස්ලිම් පල්ලියෙදි තව භාර්යාවන් දෙන්නෙක් හිටපු, අවුරුදු 22ක් වයස මොහොමඩ් ඉම්‍රාන් කියන පුද්ගලයගෙ තුන් වන භාර්යාව වශයෙන් බලෙන් විවාහ කර දුන්න...............

අවුරුදු 18ක් වෙනකොට

මාස හතක දරුවෙක් අතේ හිටපු........
මාස හතරක දරුවෙක් බඩේ හිටපු........

අහින්සක ශර්මිලා....

මේ කාලකන්නි ස්වාමි පුරුෂයා.....
ගිය සිකුරාද ( 19 )

පුටුවකට තියල බැදල....
ලම්පු තෙල් දාල ගිනි තිබ්බ.

දවස් දෙකක් හොස්පිට්ල් එකේ දුක් වින්ද ශර්මිලා 20 රෑ මේ කාලකන්නි ලෝකෙ දාල ගියා.....

දරන්නම බැරි දේ තමයි.......

""මාව මරන්න දෙන්න එපා......."" කියාගන පොලීසියට ආපු ශර්මිලා.......

පොලීසියෙන් ඒ මිනීමරු ස්වාමිපුරුශයාටම කතා කරල ආපහු බාර දීපු එක.......

දරන්නම බැරි දේ තමයි.....

""අනේ මාව මරයි....මාව දික්කසාද කරල දෙන්න....."" කියල අඩාගන පල්ලියට ඇවිත් ක්වාසී  උසාවියෙන් ඉල්ලපු ශර්මිලාව....

පල්ලියෙන් ඒ මිනීමරු ස්වාමිපුරුශයාටම කතා කරල ආපහු බාර දීපු එක......

දරන්නම බැරි දේ තමයි.....

මහා ලොකු මාධ්‍ය සංස්කුරුතිය........ දවස් ගණනක් තිස්සෙ මෙ සිද්ධිය හංගාගන ඉදපු එක......

මේ කාලකන්නි සමාජය.... මහ ලොකු පුරවැසි සංවිධාන කිසිවක් අසරණ ශර්මිලාගෙ තනියට හිටියෙ නෑ.......

දෙයියන්ගෙ නාමෙන්......

Muslim Marriage and Divorce Act (MMDA)   වෙනස් කරවමු....... ව්‍යවස්ථාවෙන් රටේ සේරටම තියන අයිතිය ජීවතුන් අතර ඉන්න ශර්මිලා ලට අරන් දෙමු........


Amith Bandara  ෆේස්බුක් පිටුවෙන් කල උපුටාගැනීමකි
https://www.facebook.com/profile.php?id=100010223118102&fref=nf

2017-05-02

flash drive එකක් Bootable drive එකක් කරගන ඒකෙන් Windows දාමු

ඔය මොකක්හරි ඩීවීඩි ඩ්‍රයිවරයක් නැති හරි කැඩිච්චහරි කොම්පියුටරෙකට වින්ඩෝස් දාන්ඩ ගියහම පෙන් එක බූටබල් කරගන්ඩ ඕන වෙනවනේ , එහෙම උනහම මං ඉතින් ජංජාලේ තියන තැනකින් ඕක බලාගන කරගන්නවා , ඒත් ඉතින් සන්තකේට තියන 32 පෙන් එක බූටබල් කරලා තියාගන්ඩ බැනේ , ඔය ඕන කරන සොෆ්ට්වෙයාර් කෑලිටික දාල තියාගන්නේ ඒ පෙන් එකේ හන්දා , ආයෙමත් පෙන්එක ෆෝමැට් කරලා බූටබල් කරන්ඩ කලින් බාපු තැනින් තිබිච්ච ටික පටව ගන්නවා.

ආයෙමත් වින්ඩෝස් දාන්ඩ ඕන උනහම පෙන් එක බූටබල් කරගන්නවා , මොකද 29 ජීබි පිරිල තියන හන්දා ඕස් එකක් දාල තියන්ඩ ඉඩක් නැ , වැඩේ කියන්නේ ඔන්න ඕන වෙලා හොයනකොට කලින් බලාගත්ත සයිට් එක හොයාගන්ඩ නැ , හම්බෙන්නේ වෙන එකක් , ඒකේ ක්‍රමය කලින් එකට වඩා වෙනස් , එක්කෝ තියෙන්නේ සොෆ්ට්වෙයාර් කෑල්ලකින් කරන විදිහ , හැමදාම මල වාතයක් , ඒක හින්දා මං මගේ ප්‍රයෝජනයට මේක මගේ බ්ලොග් එකේම ලියලා තියන්ඩ හිතුවා කාටහරි ඕන උනොත් බලාගන්ඩත් පුලුවන්නේ.

පෙන් එකකට මෙහෙම කරලා තිබුනට , ඉඩ තියනවනං අපිට ඕන වෙන දේවල් දාල තියාගන්ඩත් පුලුවන් , හැබැයි ඕ එස් එකට අදාල ෆයිල් ටික ෆෝල්ඩර් එකක් අස්සට නොදා එලියේ සේව් කරලා තියෙන්න ඕන, අනික තමයි බූටබල් පෙන් එකක් හදාගන්ඩ අවම තරමේ 8 ජීබි පෙන් එකක් ඕන , 4 ජීබි එකක් හරියන්නේ නැ ( මම මේ ෆෝටෝ ගහන්ඩ පාවිච්චි කලේ 4 ජීබී පෙන් එකක් ඒකට මුලා නොවන්න )



ඔන්න මෙහෙමයි වැඩේ වෙන්නේ

ඉස්සෙල්ලාම ඔයාගේ පෙන් එක මෙෂින් එකට ගහලා ෆෝමැට් කරන්න


ඊලගට  ඉස්ටාට් බට්න් එක ක්ලික් කරලා cmd කියලා ටයිප් කරහම එන සී එම් ඩී එක උඩ රයිට් ක්ලික් කරලා ran as administrator ක්ලික් කරන්න



 එතකොට ඔන් වෙන ක්මාන්ඩ් ෆෝම්ප්ට් එකේ list disk  කියලා ටයිප් කරන්න

එතකොට පෙන්වනවා  ඔයාගේ කම්පියුටරයේ තියන ඩිස්ක් ටික , එතනින් ඔයාගේ පෙන් එක සිලෙක්ට් කරගන්න  ඕන , ටයිප් කරන්න  select disk  කියලා දාන්න ඩිස්ක් එකේ නම්බර් එක මගේනං 1





දැං clean කියලා ටයිප් කරලා එන්ටර් කරන්න


දැන් create partition primary කියලා ටයිප් කරලා එන්ටර් කරන්න




දැන් select paetition  කියලා ටයිප් කරලා පෙන් එකට අදාල පාටිෂන් නම්බර් එකත් ටයිප් කරන්න මගේ නං 1



දැන් active කියලා ටයිප් කරලා එන්ටර් කරන්න



දැන් format fs=ntfs quick කියලා ටයිප් කරලා එන්ටර් කරන්න


අන්තිමට exit කියලා ටයිප් කරලා එන්ටර් කරන්න 



දැන් ෆෙන් එක ඔටෝ රන් වෙයි , එකත් ක්ලොස් කරලා , ඔයාලග තියන dvd එකේ තියන ෆයිල් ඔක්කොම ටික පෙන් එකට කොපි කරන්න ,

දැන් ඉතින් ඊලගට මෙෂින් එක රීස්ටාට් කරලා  BIOS වලට ගොහින් First Boot Device එක විදිහට පෙන් ඩ්‍රයිව් එක තෝරලා  දෙන්න. Boot Priority වෙනස් කරන තැනට යන  විදිහ කම්පියුටරයෙන් කම්පියුටරයට චූට්ටක් විතර වෙනස්  , මගේනං   esc බට්න් එකට මෙෂින් එක රීස්ටාට් වෙනකොට ගැහුවහම කෙලින්ම යනවා.

කරලා බලන්න ඩී වි ඩී එකකින් දානවට වැඩිය ඉක්මනට වින්ඩොස් දාන්න  පුලුවන් පෙන් එකෙන්

2017-04-28

2016 දෙසැම්බර් මස 26 වැනිදින 2315 පැය


අද අපේ රටේ, මිත්‍යාව කොතරම් තදින් පැතිරී තිබේද නැද්ද යන්න, ඔබටම සිතාගැනීමට ඉඩ තබා, සමුගන්නවා.

සමුගන්නවා  ...කියන   අන්තිම වචනය ලියනකොට ඔහොම මගුලක් උඹත් දැනගන  හිටියේ නැනේ ... මෙහෙම එව්වානං තේරුම් ගන්ඩ බැ ...

මාම කියන්ඩද
මචං කියන්ඩද
අයියා කියන්ඩද
සර් කියන්ඩද
අක්කට ඉගැන්නුවට
මට ඉගැන්නුවයැ
අනික ඒකිත් නැති කොට
සීයා කියලවත් කියන්ඩද

එහෙම නමක් අපේ
යාළුකමට තිබුනෙම නැනේ

නාකියෝ ස්තුතියි උඹට

වෙන මොකටවත් නෙමෙයි
පැන්සොන් ජීවිතේ
පන්සලටයි මරණාදාර සමිතියට
අනුන්ගේ රෙද්ද අහක්වෙච්චා
හොයන්ඩයි වැය නොකර
හවසට මං ගෙදර ආවහම
කියවන්ඩ දෙයක්
ලියලා තිබ්බට

2017-04-24

ගල් අරක්කු මිල පහත දමන්නැයි ඇමති ඩබ් ඩී ජේ රජයෙන් ඉල්ලයි



රජයේ ආදායම අඩු වුවත් සමාජයේ වැඩි දෙනකු භාවිතා කරන ගල් අරක්කු බෝතලයක මිල අඩු කළයුතු යැයි. තමන් රජයට යෝජනා කරන බව කම්කරු හා වෘත්තීය සබඳතා අමාත්‍ය ඩබ්.ඩි.ජේ. සෙනෙවිරත්න මහතා අද(24) රත්නපුර දිස්ත‍්‍රික් සම්බන්‍ධීකරණ රැස්වීමේ දි පැවසුවේය. 

ඇමතිවරයා ඉදිරිපත් කළ යෝජනාවට පක්‍ෂව එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ රත්නපුර දිස්ත‍්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී ඒ.ඒ.විජේතුංග සහ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ පළාත් සභා මන්ත‍්‍රීසිරිපාල කිරිඇල්ල මහතා ද අදහස් පළ කළේය

................................................................................................

lanka e voice com කියලා අළුත් බ්ලොග් එකක් තියනවා මේක ඉස්සුවේ එතනින් , ඒ යස්සයා දවසකට එක ගානේ පොස්ට් ලියනවා

මෙන්න මෙතනට ගිහින් කමෙන්ට් එකක් කාරිය දාල නග්ගල ගන්ඩලා
බ්ලොග් වසන්තේට හොර ඡන්ද දැම්මාය කියලා කලින් ඡන්ද පෙට්ටියට සීල් තියලා වෙන ඡන්ද පෙට්ටයක් අලුතෙන් තියලා.
කලින් එකට ඡන්දේ දාපු අයටත් මේකට දාත හැකියි  කියලා ඡන්ද කොමසාරිස් කියුවා.
මම නං කලින් එකට වගේම මේකටත් මගේ  තුනෙනුයි , අටමිගේ එකෙනුයි  මටම ඡන්දෙ දාගත්තා.

මෙන්න අළුත් ඡන්ද පෙට්ටිය තියන තැන
http://upashantha.blogspot.com/2017/04/blog-post.html

2017-04-20

තනියට


යන්න ගියහම ඔබ
නේන ගමනක් හෙට
ඒවි තනියට මට

පවුරු බැම්මක් උස


2017-04-17

කා එක්කද බං



මෙතෙන්ට වෙලා වරුවක් ගියා මේකා තාම නැනේ , සුවර් එකට නියපොතු මැද මැද නානවා ඇති ගෑණි වාගේ , මේ ගිනිදවල් නාලා වැඩක් ඇතැ සෙනසුරාදා විතරයි හිතේ හැටියට බෝල අතක් ගහන්ඩ තියෙන්නේ ,ඉරිදටත් දහම්පාසල් යන්ඩ එපෑ.... රෙද්ද... , ගහේ පැහුන දිවුල් තිබුනා යමරෙට කවුරුහරි කඩාගනීද දන්නෙත් නැ , තව ටිකක් බලලා මං තනියමහරි යනවා , ගෙදර ගිහින් බලන්ඩත් බැනේ .... අමිලයැ අක්කලා අම්මලා ගේ රෙස්පට් බලනවට වඩා හොදයි ඌත් එක්ක යාලුකම නවත්තන එක.

‘‘අඩේ මචෝ මොකැ අපි කරන්නේ ‘‘

‘‘ මේ පලයං බං යන්ඩ ‘‘

‘‘ අඩේ ඇයි බං එහෙම කියන්නේ ..මොකේ ‘‘

‘‘ තෝ මගුලක් කරාද මෙච්චරවෙලා ....එන්ඩ එපා කියුව හන්දයි මං නොආවේ ‘‘

‘‘ හරි හරි මචෝ මං දැං ඉතින් ආවනේ ‘‘

‘‘ තෝ වරුවක් තිස්සේ නෑවානේ ‘‘

‘‘ නෑ නෑ බං අම්මියි තාත්තියි අක්කිට කියලා මට පාඩං කරවන්ඩ කියලා ...එයා එක්ක බැ බං ...මට ප්‍රශ්න පත්තර දීලා ලියලා දෙනකං ලගට වෙලා ඉන්නවා ‘‘

‘‘ වාර විභාගේ ඉවරයිනේ ‘‘

‘‘ නැ නැ ඕ ලේවල් ප්‍රශ්න පත්තර ‘‘

‘‘ පිස්සුවක් ඇතෑ ....අපිට තව එහෙම්පිටින් අවුරුදු තුනක් තියනවනේ ‘‘

‘‘ ශිෂ්‍යත්වෙත් ෆේල් උනා කියලානේ බං ඔය ... ඕලෙවල් ...වලින්වත් කොළඹ ඉස්කෝලෙකට දාගන්ඩ ඕන කියල කියන්නේ ‘‘

‘‘ ඉතින් බං ගම්පහ ඉස්කෝල වලට වඩා කොළඹ ඉස්කෝල හොදද ‘‘

‘‘ දන්නැ ‘‘

‘‘ ඉතින් බං මට තියන අච්චු පොත්මනේ උඹට තියෙන්නෙත් ..... කොළඹ එව්වයෙත් ඒකමයි ... හැම තැනම ටීචර්ලට පඩි ගෙවන්නෙත් ආන්ඩුවෙන්මනේ ... එතකොට කොහොමද වෙනස් වෙන්නේ ‘‘

‘‘ ඔව්වා මං දන්නැ ...වරෙන් .... ගුණදාස කඩේ යන්ඩ ‘‘

‘‘ මටනං බෑ .... බෝල ගහන්නේ නැද්ද ....  තෝ පල මං එන්නැ ‘‘

‘‘ හරි හරි ....වරෙන් ගල් මස්කට් කෑලි දෙකකුත් අරං කමු ...ඊට පස්සේ බෝල ගහන්ඩ යමං ‘‘

‘‘ ඉතින් යමන්කෝ ඇන්ටි කඩේට ‘‘

‘‘ එව්වා එහේ නැ බං ‘‘

‘‘ මොනවද ‘‘

‘‘ අක්කිගේ බඩුවක් ‘‘

‘‘ මොනවද ‘‘

‘‘ වරෙන් වරෙන් එහෙම කියන්ඩ බැ ‘‘

‘‘ කියහංකෝ ‘‘

‘‘ එහෙම කියන්ඩ හොද නැ බං ‘‘

‘‘ කෙමකට ගන්න බෙහෙතක්ද ‘‘

‘‘ නැ යකෝ කට වහං වරෙං ‘‘

‘‘ කියහංකෝ ‘‘

‘‘ පැඩ් පැකට් එකක් ‘‘

‘‘ ඒ කියුවේ ‘‘

‘‘ හයියෝ .... යකෝ ... අක්කිල පාවිච්චි කරන්නේ අර ‘‘

‘‘ මොනවද මට තේරෙන්නේ නැ ‘‘

‘‘ ඇයි බං උඹලගේ අක්කීත් ජම්ඹු ගහෙන් වැටිලා නේද එයා පාවිච්චි  කරන්නේ නැද්ද .... මාසේ මාරු උනහම .... අර බං ටි වී එකේ යන්නේ සනිපාරක්ෂක තුවා කියලා ‘‘

‘‘ හැක් හික්.. මොකක්ද බං ඒ ...  අපිට ටි වී නැනේ ‘‘

‘‘ එහෙම උනහම ගෑණු අයට ලේ එනවනේ ‘‘

‘‘ ඔව් ඉතින් ‘‘

‘‘ එතකොට ඉස්සර පැත්තේ තියාගන්නවා ‘‘

‘‘ හපොයි අපි කොහොමද බං ඔව්වා ඉල්ලන්නේ පියදාස මාමගෙන් ‘‘

‘‘ ඉල්ලන්නේ නැ බං ...සල්ලි එක්ක ලියපු කොලය දික්කරනවා ...කොලයක ඔතලා සිලි සිලි මල්ලට දාලා ඉතුරු සල්ලි එක්ක දෙනවා ‘‘

‘‘ මොන කොලයක්ද කෝ පෙන්නහං ‘‘

....ඊවා පැකට් එකක්.....

‘‘විලි ලෑජ්ජාවයිනේ බං ‘‘

‘‘ උඔ මොකටද ලැජ්ජා වෙන්නේ මම නේ ගන්නේ ‘‘

‘‘ හම් ‘‘

කියාගන පස්සෙං වැටෙන මට එක එක එව්වා හිතෙනවා ..... අපේ අම්මටයි අක්කටයි කවුද දන්නැ ඔව්වා ගෙනත් දෙන්නේ ... තාත්තානං මලාට ගේන එකක් නැ , සමහරක් විට එයාලම ගෙනත් හංගලා තියාගන්නවා ඇති ...ඒකනේ මම නොදකින්නේ..... අපේ ගෙදර මොකද මන්දා ...අම්මි තාත්ති නොකියන්නේ ....මුන්ගේ අක්කා මූට මල්ලො කියනවා ....මූ අක්කී කියනවා ..... ඒකට අපේ ඒකි .....එක්කො නම කියයයි ...නැත්තං ගොනා , බූරුවා....තමා ... ජූඩ්ලගේ ඩැඩා ...සනා....කියනවා ....උන්ගේ මමී පූතී කියනවා.... අක්කා එක එක ඒවා කියනවා..... නංගි ජූඩ් කියනවා... නැත්තං අයියාපුතී කියනවා..... ආගමේ හින්දා වෙන්ඩ ඇති ....ඒත් යකෝ මුන්ගේ .. මුනුත්  බුද්ධාගංකාරයොනේ...... බුද්ධාගමේ උනත් ඉතින් වෙනස්නේ... අකලංකලැ ...ගෙදර ඉන්නේ මාඅම්මෙකුයි ...අප්පච්චියෙකුයිනේ .....


පියදාස කඩේටත් ඔන්න ඉතින් ගොඩවෙනවා , අමිලයා කොලෙයි රුපියල් සීයයි දෙනවා ...කියුවා වගේ පත්තරපිටුවක්ම අරං පරිස්සමට ඔතලා දෙපැත්තත් නමලා අස්සට ගහලා පාං ගෙඩිය වගේ හදලා සිලි මල්ලකටත් දාල දෙනවා .... යකෝ පාං ගන්ඩ ආවත් මේකා පාං ගෙඩි දෙකම ඔතන්නෙත් පත්තර පිටු බාගෙක ...සිලි සිලි මල්ලක් ඉල්ලුවොත් ඒකටත් සත පණහක් ගන්නවා.... ඉතුරු සල්ලි අතට ලැබුන ගමං අමිලයා ගල්මස්කට් කෑල්ලක් නෙමෙයි දහයක්ම ගන්නවා , පහේ කඩල පැකට් දෙකකුත් ගන්නවා. තවත් ඉතුරුයි ඒ ඉතුරු ටිකත් සාක්කුවට දාල එලියට බහින ගමං ඉස්සෙල්ලාම කඩල පැකට් එකක් දීලා කොලයේ ඔතලා තියන ගල්මස්කට් අහුර මගේ දිහාට දික් කරනවා . කොලය ටිකක් විතර දිග ඇරිලා තියන තැනින් ඇගිලි දෙකක් රිංගවලා මං කෑලි දෙකක් ගන්නවා ....


‘‘ පහක්ම ගනිං ‘‘

‘‘එපා උඔ කාහං ‘‘

‘‘ ගනිං බං ‘‘

‘‘ උඹනේ ගත්තේ උඹ වැඩියෙං කාහං ‘‘

‘‘ අනේ බං ගනින් කෝ ‘‘

‘‘ඔච්චර වියදං කලේ ඇයි....දැං ඉතුරු සල්ලි අඩුවෙන් දෙන්නේ කොහොමද ‘‘

‘‘ අක්කි මාව කඩේ ඇරියහම ඉතුරු ඉල්ලන්නේ නැ ‘‘

ඌ තව කෑලි තුනක් අතට අරං මට දික් කරනවා මං අකමැත්තෙං  වගේ ඇරං ( කැමතියි උනාට ) සාක්කුවට ඔබාගන්නවා , .... අපරාදේ මටත් ඊවා  ගේන්ඩ කඩේ අරින අක්කීයෙක් ඉන්ඩ තිබ්බේ ...

‘‘ බිස්ටල් දෙකක් ගහමුද ....තව සල්ලි තියනවා ‘‘

මගේ කට කනේ

‘‘එහෙනං සිසිර කඩෙං ගම්මු ‘‘

අමිලයා සිසිර කඩෙට ගොඩ වෙනවා , මං පාරේ ඉන්නවා .... මං සිකරට් බොනවයි කියලා සිසිර අයියට ලාවට වගේ නෝන්ඩි වෙලා තියෙන්නේ    තාත්තට හරි වෙන කාට හරි ගේන්ඩ ගියත් මොකක් හරි කියනවා , අමිලයා ගන්ඩ ගියහම .... හිතයි තාත්තට කියලා ..... හුටා .. උන්ගේ තාත්ත බොන්නේ ගෝල්ලිප් නේ .... වෙන මගුලක් වෙන්ඩ කියලා මට ගිහින් ගන්ඩ තිබ්බේ ..... මොකැ මූ දුන්නේ නැත්තං ... ඇන්ටි කඩේ යන්ඩද...  ඒක ... දවසේ පත්තරේ ... කාල බෝම්බේ

‘‘දුන්නද බං ...ගිනිපෙට්ටියකුත් ගත්තද‘‘

‘‘ නැ බං මං ගෙදර ගිහිං ඇරං එන්නං ‘‘

‘‘ මගුලක් කියනවා දැං ආයේ ගෙදර යනවද ‘‘

‘‘ මේක දීලා සුරුස් ගාල එනවා ‘‘

‘‘ සුරුස් ගාල හු@#4 ‘‘

‘‘ මට මාර වැඩක් උනානේ බං ‘‘

‘‘ මොකක්ද ‘‘

‘‘ බැ බැ උඹ කාටහරි කියයි ‘‘

‘‘ නැ නැ  කියන්නැ ‘‘

‘‘ උඔ ඔය කියපු එක කරා ‘‘

‘‘ මොකක් උඹ හු@#4 ‘‘

‘‘ ඔව් බං ඔව් .... හිටහං මං ටක්ගාල මේක දීලා එන්නං ‘‘

‘‘මතක් කරල අරකත් ඇරං වරේන් ‘‘

කියලා ගේ පැත්තට දුහන අමිලටය කියාපු මං ආයෙත් කල්පනාවට වැටෙනවා... අඩේ මරුනේ මූ හු@#4 වයි කියුවනේ... බොරු වෙන්ඩ ඇති ඕකට කවුරු හු@#4 දෙන්ඩද. ගියාට වැඩිය ඉක්මනට අමිලයා ආපහු එනවා.

‘‘කොහෙටද බං යන්නේ ‘‘

‘‘ දිවුල් ගහ ලගටම ගිහිං ගහමු ‘‘

‘‘ ඉතින් අරක කියහන්කෝ ‘‘

‘‘හිහ් කියන්නං ඉතින් ‘‘

‘‘කා එක්කද බං‘‘

‘‘ උඹ දැකලා තියනවා නේද අර අපේ අක්කිගේ යාළුවෙක් එන්නේ ඉවොන් කියල‘‘

‘‘ අම්මට සිරි අර කොටට ඇදලා එහෙම එන්නේ එයාද ...මරුනේ ‘‘

‘‘ හම් ‘‘

‘‘ ඉතින් කියහංකෝ විස්තරේ ‘‘

‘‘මොනවිස්තරයක්ද බං ‘‘

‘‘ කොහෙදිද බං ..උඹලගේ ගෙදරද ‘‘

‘‘ නැ බං දවසක් මාව එහේ එක්කං ගියානේ ‘‘

‘‘ උඹලගේ අක්කි නැතුව තනියම ‘‘

‘‘ ඔව් බං අපේ ගෙදර ඇවිත් යනකොට මාව එක්කං යන්ඩද කියලා අම්මිගෙන් ඇහුවා ..අම්මි හා කියුවා ‘‘

‘‘ කොහේද බං ඒකි ඉන්නේ ..ඉතින් ඒ ගෙදර කවුරුවත් නැද්ද ‘‘

‘‘නැ අම්මයි තාත්තයි රට ..ආච්චි විතරයි ගෙදර ඉන්නේ ..වෙන්නප්පුවේ ‘‘

‘‘ ඉතින් කියහංකෝ ‘‘

‘‘ මොනවද බං ඔව්වා කියන්ඩ බැ ‘‘

‘‘ ඒකි උඹෙන් ඇහුවද ‘‘

‘‘ නැ බං නිදාගන ඉන්නකොට ඇවිත් ලගින් නිදාගන මාව ඉම්බා‘‘

‘‘ඉතින් ඊට පස්සේ ..අගේ නොකර කියහංකෝ‘‘

‘‘ ඊට පස්සේ මගේ අත අරං තියාගත්තා ‘‘

‘‘ ෂා ...ඊටපස්සේ  උඹලා හු@#4ද‘‘

‘‘ නැ බං ‘‘

‘‘එහෙනං කලින් කියුවේ හු@#4යි කියලා ‘‘

‘‘මට ඊට කලින්ම මට රිදුනා බං ‘‘

‘‘නෙදකින් තෝ ‘‘

කියුව මම උගේ අතින් බිස්ටල් එකයි ගිනිපෙට්ටියයි අරං පත්තු කරගත්තා.
.......ශීක් මට හිටියේ නැනේ ඔහොම යාළු අක්කිලා ඉන්න අක්කියෙක්.......


2017-04-15

වලක්වාගත හැකිව තිබූ මීතොටමුල්ලේ ඛේදවාචකය




ඒ කෙසේ වෙතත් 2009 වසරෙන් පසු කොළඹ කුණු ප්‍රශ්ණය විස්දන්නට ඍජුවම මැදිහත් වූ අයෙකු ගැන අපි සියලු දෙනාම දනිමු. ඒ 2010 වසරේ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ ලේකම් වරයා වශයෙන්ද අමතර රාජකාරියක් බාරගත් හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතායි. කුණු ප්‍රශ්ණය නගර සභාව විසඳන තුරු බලා නොසිටි ගෝඨාභය තමුන්ම ඒ ගැන සොයාබලා නිසි තීරණ ගෙන කොළඹ කුණු එකතුකිරීමේ ක්‍රියාවලිය කාර්යක්ෂම කලේය. අපිරිසිදු නගරයක්ව තිබූ අගනුවර වසර කිහිපයක් තුල ආසියාවේ පිරිසිදුම නගරයක් බවට පත් කිරීමට ඔහුට හැකි වූයේ අනුන්ගේ වගකීම්ද කරට ගෙන රටට අවශ්‍ය දේ හරියට කරන පුරුද්ද නිසාය.

කුණු එකතුකිරීමේ තිබුනු ගැටලුව විසඳූ පසු ගෝඨාභයගේ අවධානය යොමුවූයේ කුණු බැහැර කිරීමේදී ඇතිව තිබුන ප්‍රශ්ණ විසඳන්නටය.

ඉතිහාසය පුරා කොළඹ නගර සභාව පුරුදුව සිටියේ එකතු කරගන්නා කුණු කොහේ හෝ තෝරාගත් පිටියක ගොඩගසන්නටය. එක තැනක ඉඩ මදිවූ විට කුණු පිටිය ලෙස වෙනත් තැනක් තෝරාගැනුනි. අද අපට බ්ලූමැන්ඩල් හා සේදවත්තේ දකින්නට ලැබෙන්නේ කලකට පෙර නගර සභාව ගොඩ ගැසූ කුණු කන්දවල්ය. දැනට වසර ගනනාවක සිට ප්‍රධාන වශයෙන්ම කුණු ගෙන යනු ලබන්නේ මීතොටමුල්ලටය. මේ වන විට මීතොටමුල්ලේ ගොඩ ගැසී ඇති කුණු ප්‍රමාණය ටොන් මිලියන ගනනක් වන අතර කුණුකන්ද පසුගිය දිනවල මීටර් 200කටත් වඩා ඉහලට ගොඩ ගැසී තිබුනි. අලුත් අවුරුදුදා අහිංසක මිනිසුන් පිරිසකගේ හිස මතට කඩාවැටුනේ එසේ ගොඩ ගැසී ඇති කුණු වලින් කොටසකි. මෙවන් හදිසි අනතුරක් සිදු නොවූනත් කුණු කන්දෙන් නිකුත්වන අපිරිසුදු වායු හා පොලව යට ජලය අපිරිසිදු වීම නිසා පලාතේ ජනතවගෙන් 90% කටවත් විවිධ ලෙඩ රෝග සෑදෙන බව රාජ්‍ය නොවෙන සංවිධාන මගින් කල පරීක්ෂණ වලින් දැනටමත් සොයාගෙන ඇත.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාගේ ඉල්ලීම මත 2013-2014 කාලයේ කොළඹ හා තදාසන්න නගරවල කුණු බැහැර කිරීමේ ප්‍රශ්ණයට පිලිතුරක් සෙවීමට ලෝක බැංකුව නාගරික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශය සමඟ එක්වී අධ්‍යයනයක නිරත විය. ලෝකයේ අනෙක් රටවල මේ ප්‍රශ්ණයට සොයාගෙන ඇති විවිධ විසඳුම් මෙහිදී සාකච්ඡාවට බඳුන් විය.

එම අධ්‍යයනයේ ප්‍රථිපලය වූයේ සමාන්‍යයෙන් යෝජනා කරණු ලබන කුණු දහනය කිරීම, කුණු වලින් පොහොර හෝ විදුලිය නිපදවීම වැනි කිසිදු ක්‍රමයකින් මෙම ගැටලුවට නිසි පිලිතුරක් නොලැබෙන බවයි. අවසාන විසඳුම ලෙස යෝජනාවූයේ ආසියාවේ බොහෝ දියුණු රටවල් විසින් භාවිත කරනු ලබන කුනු සනීපරක්ෂක ප්‍රමිතීන්ට යටත්ව බැහැර කිරීමේ ක්‍රමවේදයයි. මෙහිදී සිදුවන්නේ යමි පිටියක කුණු විවෘත්ව ගොඩගසනවා වෙනුවට ඒ වෙනුවෙන්ම සැකසූ ස්ථානයක විද්‍යාත්මක ක්‍රමයකට අසුරාලීමයි. මේ තුලින් විශවායු හා අපිරිසුදු ජලය පරිසරයට එක්වීම වලක්වා ගත හැකිය. දකුණු කොරියාව මෙම ක්‍රමය ඉතා සාර්ථකව ක්‍රියාත්මක කරන රටකි.

මීලඟ අභියෝහය වූයේ සනීපාරක්ෂක ප්‍රමිතීන්ට යටත්ව කුණු බැහැර කිරීම සඳහා සුදුසු ස්ථානයක් තෝරා ගැනීමයි. ඒ අනුව පුත්තලමේ කුරුක්කාල් ප්‍රදේශයේ කලකට පෙර සිමෙන්ති නිශ්පාදනයට ලයිම් ගල් ගැනීම සඳහා හාරා තිබුන විශාල වලවල් සහිත හෙක්ටයාර් 30ක පමණ විශාල භූමි භාගයක් මේ කටයුත්තට සුදුසු බව නිර්දේශ විය. මෙම ව්‍යාපෘතියෙන් පරිසරයට වන බලපෑම පිළිබඳ කල ශක්‍යතා අධ්‍යයනයකින් පසු මේ පිළිබඳ යෝජනාවක් රජයට ඉදිරිපත් කරණ ලදී.

එම යෝජනාවේ අන්තර්ගතය සරලව මෙසේය.

සනීපාරක්ෂක ක්‍රමවේදයකට අනුව කුණු බැහැර කිරීම සඳහා පුත්තල කුරුක්කාල් ප්‍රදේශයේ හඳුනාගෙන ඇත් හෙක්ටයාර් 30ක භූමිය දැනට කොළබ විවිද තැන්වල ගොඩගැසී ඇති ටොන් මිලියන ගනනාවක්වූ කුණු සියල්ලත් අනාගතයේ වසර පනහක පමන කාලයක් පුරා එකතුවන කුණු බැහැර කිරීමටත් ප්‍රමාණවත්ය. මේ ස්ථානය පිහිටා ඇත්තේ කොළඹින් කිලෝමීටර 170ක් පමන දුරින් නිසා කුණු ප්‍රවාහණය කරනු ලබන්නේ දුම් රියෙනි. මේ සඳහා විශේශයෙන්ම ගෙන්වූ අඩි 20 කන්ටේනර් වල අසුරන ලද කුණු මීතොටමුල්ලේ සිට කුරුක්කාල් දක්වා දුම් රියෙන් ප්‍රවාහනය කරන්යු ලබන අතර මීතොටමුල්ල භාවිත කරනු ලබන්නේ මෙම ක්‍රියාවලියේදී දිනක හෝ දෙකක කුණු පමනක් එකතුවන අතරමැදි ස්ථානයක් ලෙස පමනි. මීතොටමුල්ලේ දැනට ගොඩ ගැසී ඇති ටොන් මිලියන ගනනාවක කුණු වලින් නිදහස් වීමට මේ අනුව ප්‍රදේශවාසීනට හැකි වෙයි.

ලෝක බැංකුවේ සහාය ඇතුව මීතොටමුල්ල හා කුරුක්කාල් ප්‍රදේශ වල ජනතා නියෝජිතයයින් දකුණු කොරියාවට කැඳවාගෙන ගොස් සනීපාරක්ෂක ක්‍රමවේදයන්ට අනුව කුණු බැහර කරනා ආකාරය පෙන්වීමට නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය ක්‍රියාකලේය. තාවකාලිකව කුණු එකතු කොට අසුරා පිටතට ප්‍රවාහනය කරන ස්ථානය තිබෙන්නේ සියොල් නගර මධ්‍යයේ බවත් විද්‍යාත්මකව සියල්ල සිදුවන නිසා ඉන් ප්‍රදේශවාසීනට හෝ පරිසරයට වන හානිය අවම බවත් ඔවුන්ට පෙන්වා දෙන ලදී. මුලින්ම කල මේ කරුණු පැහැදිලිකිරීම නිසා යෝජිත ව්‍යාපෘතිය සඳහා ප්‍රදේශවාසීන්ගෙන් විරොදතාවක් ඉදිරිපත් වූයේ නැත.

ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අලුතින් කොටස් කිහිපයක් දුම් රිය මාර්ග පද්ධතියට එක්කිරීමට අවශ්‍ය වූ අතර ශ්‍රී ලංකා දුම් රිය දෙපාර්තුමේන්තුව වහාම ඒ සඳහා අවශ්‍ය සැලසුම සකස් කොට අවසන් කරන ලදී.
ව්‍යාපෘතිය සඳහා ඇස්තමේන්තුගත මුලු වියදම වශයෙන් අමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 107ක් හෙවත් රුපියල් බිලියන් 14 ක් 2014 අගෝස්තු 14දා එවකට තිබූ කැබිනට් මන්ඩලය විසින් අනුමත කරන ලදී. ඒ අනුව 2015 වසර සඳහා අදාල වියදම 2014 නොවැම්බර් මස පසුගිය රජය මගින් අනුමත කල අයවැයෙහි අන්තර්ගතව තිබුනි.

යුද්ධයෙන් පසු වසර 4 1/2 ක් තුල මේ රටේ සිදුවූ යෝධ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතීන හා සසඳන විට කුණු බැහැර කිරීම සඳහා වූ මේ ව්‍යාපෘතිය වසරක් හෝ දෙකක් තුල අනිවාර්යෙන්ම නිම කිරීමට පසුගිය රජය හැකියාව තිබුන බව ඕනෑම අයෙකුට වටහා ගත හැක.

රජයට අවශ්‍ය වූ අකාරයට මෙම ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක වූවානම් විසදෙන්නේ මීතොටමුල්ලේ කුණු ප්‍රශ්ණය පමනක් නොවේ. එය සැලසුම් කර තුබුනේ කොළඹ මෙන්ම තදාසන්නන ප්‍රදේශ රාශියක් ඉලක්ක කරගෙනය.
සියලු සැලසුම නිමකොට තිබුනද ව්‍යාපෘතිය ආරම්ඹ කිරීමට පෙර 2015 ජනවාරි මාසයේ රජය වෙනස් විය. එතැන් සිට පසුගිය වසර දෙක පුරා අපට අසන්නට ලබෙන්නේ විවිධ බලධාරීන්ගේ කයිවාරුව පමනි. ව්‍යාපෘතිය පටන් ගත් තැනමය.

මීතොටමුල්ල අනතුරෙන් මියගිය අයට අපි නිවන් සුව පතමු. අපිරිසිදු පරිසරය නිසා රෝගී තත්වයට පත්වන පලාතේ ජනතාවගේ වේදනාව අපට දැනෙන නමුත් අපට ඒ ගැන කල හැකි දේ සීමිතය.



Nalaka Godahewa   මහත්මාගේ ෆේස්බුක් පිටුවෙන් උපුටාගන්නා ලදි



https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10154243302271986&set=a.10151621652941986.1073741832.698406985&type=3&theater

2017-04-12

ලොකුසාදුයි සල්ගාදුයි



ඔන්න එකෝමත් එක රටක , එකෝමත් එක ගමක , එකෝමත් එක පන්සලක් තිබුනාලු.
ඉතින් ඔය පන්සලේ නම වෙන එකක් උනාට ලොකු සාදු කියලා හැමෝම කියන කෙනෙකුත් උන්නාලු.
තව සල්ගාදු කියලා කෙනෙකුත් කැටයමක් දෙකක් කපාගන තමුන්ගේ අවටියල් වැඩ වහගන්ඩ ගමටම සත්තම දාගන උන්නාලු.

පමනක් දාට ගමේ කොල්ලෝ කුරුට්ටෝ රණ්ඩුදඹර කරගත්තහම හේමත් පොලිසි උසාවි යන්ට ඕන කාරනාත් විසදන්නේ සල්ගාදුලු.එහෙව් දාට දෙපාර්ශවයම පන්සලේ පුරාන ගල් පඩිපෙල ගාවට ගෙන්නලා අතපුරවලා කනේ පාරවල් හත අටක් ගහලා පුකටත් පයින් ඇනලා එලවලා දානවලු.

ඔන්න ගමේ ගෑණියෙකුට මිනිහෙක් ගැහුවොත් පහුවදා එලිවෙනකොට ගැණි පන්සලේ , හවසට වැඩ ඇරිලා එන එකාව සල්ගාදු ගල් පඩිපෙල ලගදී අල්ලගන්නවා ... ඈ බෝල @#$ පුතෝ තෝ ගෑණිට අත උස්සනවද , පුලුවන්නං තව එක පාරක් ගෑණිට අත තියලා පෙන්නපිය @#%$.  මම තොගේ අත කඩනවා කියලා බයිනවලු.ආයේ ඉතින් ඒ මිනිහා එක වචනයක් කියුවොත් සොරි ඩොට් කොම් කොල්ලන්ට සලකන විදිහට තමා ඒ මිනිහටත්.

ඉතින් ගමේ ගෑණු හරි ආදරෙයි සල්ගාදුට. ආසා ජාති මොනවද කියලා අහලා එහෙම තමයි තම්බලා ගෙනත් දෙන්නේ.කොලු ගැටවුන්ට කියන්නේ පොඩි උන්නාන්සේ පේනවද ... ඒ වාගේ හැදියල්ලා කියලා.
ඉස්කෝල ඇරිලා ආපුවහම .... උන්දලම කොල්ලව පන්සලට ගෙනත් ඇරලනවා ....

‘‘අනේ  ... ‘‘සල්ගාදු‘‘  නැ නැ වැරදුනා ‘‘පොඩිසාදු ‘‘  මේකා හතීරටේ පාජාවේ යනවා , මහ එකා ගෙදර එන වෙලාවටම ගෙදර එවන්ඩ‘‘

සෝචනීයයි පිංවතුනි .... ඊටපස්සේ ඉතින් රබර්කිරි කැටස්පටි කතාව තමා

ඇත්තටම ඔය පොඩි සාදූයි පොඩි සාදූයි කියුවට ලොකු සාදුට ටිකයි වයස අඩු .... හැබැයි ලොකු සාදුගේ ලොකු අප්පචිගේ පුතා හන්දා සදාතනික පොඩි සාදු , කොච්චර නං සිල්වත් , නැණවත් , ගුණවත් පොඩි සාදුලා ඇවිත් ඔය පන්සලේ මහණ උනාද ....පුලු පලුවං අය රට ගියා , එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් මේ මහ පන්සලට අයිති අහල ගං හතේ පොඩි පන්සල් බාර දීලා එලෙව්වා ( එහෙම කලෙත් නැ දැ යොන්ට විතරයි ) . තව දෙන්නෙක් මාගංසෝලි ගෙදර ගෙනිච්චා .... අනිත් අය යංතං සංතං පොඩි පොඩි රස්සාවල , නාඝිත උන්නාන්සෙනං අහවල් පිරිවෙනේ ගුරුරස්සාවේ  නැවතිලා ඉන්නෙත්  ඒකේමයි.

ඔය දෙන්නගේ ගති පැවතුං හන්දමද මන්දා පන්සල ඇඹිත්තියෝ අල්ලලා ගියේ නැ , එන එකෙක්  අවුරුද්දක්  පවතින්නැ  , කාබර විස්සක් විතර තියන හන්දා , නැදෑයොයි ...ගං වලින් පැනල එන ගෝත ඩයලුයි , පන්සලේ නවත්තන බස්වල ඩයිබර්ලයි , මොකකට හරි කොළඹ එන ..කොළඹට ලග හන්දා නවතින හාංදුරුවොයි හන්දා පිරිවර අඩුවකුත් නැ , ඇයි යාන්තං ටියුෂන් කඩ අටවගත්ත  ගමං දුර ඈත ගොත ඩයල්.

‘‘ කී නමක්ද සුවාමින්වහන්ස ‘‘

දං බාස්කට් ගෙනියන්ඩ එන උන්දල දෙකට නැමිලා අහන්නේ

‘‘ ආ ආ ආ .... නම දෙනෙකුට තිබුනහම ඇති ..... ඕනවට වැඩිය පිලියෙල කරන්ට එපා ..අාහාර අපතේ අරින්ට නාකයි‘‘

එහෙමයි කියලා දං බාස්කට් ටිකත් අරං දිවිය ලෝකේට අඩිය තියන්ඩ උපාසක අම්මා හැරෙනවා

‘‘ සුනේත්‍ර නෝනා වෙනම කෑම තුනක් ඔතාගනම එන්ට ... අර විහාර ගෙයි වැඩකරන බාසුන්නැහේලට ‘‘

‘‘ එහෙමයි ‘‘

කී නමද ඇහුවට නමදෙනෙක් නැ , පිටින් ආව දෙන්නත් එක්ක ඔක්කොම හාමුදුරුවෝ හතරයි , අනිත්වා පංසලේ ලැගගන පිං බත් ගිලින අබ්බගොබ්බයන්ට, නමයයි කියුවට ... අපතේ අරින්ඩ නාකයි කියුවට..... කොත ගහලා බෙදාන එනවා පහලවකට කියලා දන්නවනේ.

ඉතින් ඔහොම ගිහින් එකපාරක් ඔන්න සෙට් උනා පන්සල් වලටම නාකි වෙච්ච ඩෑල් එකක් ( හරියට නම මතක නැ මාටිං වගේ නමක් ) , පොර ජීවිත කාලේම ඇබිත්තකං තමයි කොරලා තියෙන්නේ .... බහුතරයක් හාංදුරුවන්ට වඩා සිල්වත් ඩෑල් එක ... ගමේ මගුලකට , මළගේකට , කොටහලුවකට ...බලෙන්වගේ ගොඩ වැදිලා කට කපලා දෙකක් තුනක් දැම්මා ඇරුනහම ...පට්ට බුද්ධාගං කාරයා , ටික දවසකින් යන කෙරුවාව පොරට අල්ලන්නැ ඉතින් ..... ඔන්න ඉතින් තැං තැං වල කනුකුනු ගගා ඉන්නවා , දවසක් දවල් වරුවේ ලොකු හාන්දුරුවෝ ආවාසගෙයි සැතපිලා ඉන්නවා.

කුසුමා නෝනා ආවාසේ පිටිපස්සේ තැක්ගැහෙනවා.  නැ නැ උන්දැ අල්ලපු වැටේ නෙමෙයි ... ටිකාආආක් විතර එහා ....උනාට වැට මායිං දන්නවා හොදට. මොකැ අද ඊයේ ආපු ගමනක් යෑ. ඇති දැඩි වෙච්ච ළමයි ඉන්නවා උනාට මොකැ තාම කෙල්ලවායේ , ඔය කුසුම්ගේ මහත්තයා සමරදිවාකර ඔය දැරණියගල පැත්තේ මනුස්සයෙක් ...... කුසුම් නෝනව කරකාර බැන්දට මොකද  .... බින්නබැස්සා කියුවට මොකද වැඩියනක්ම ගමේ නැ ... ඒකාට පරම්පරාවෙන් හම්බුන රබර් ඉඩං බලන්ඩ නිතරම ගමේ ගාටනවා , රබර් ඉඩං කියුවට දැං ඒවායේ ඇත්තෙන්ම රබර් නැ .... ඔක්කොම ගලවලා තේ  දාලා තියෙන්නේ . ගජපෝසතා ....පන්සලටත් ලැදියි ..... හැබැයි ඔය ගමේ පරණ මිනිස්සු කියන්නේ .... එයැයිටත් වඩා කුසුමා නෝනා පන්සලට ලැදියි කියලා , කොටින්ම ඒකලා ඒකිලා කට හෝදලා කියනවා .... ලොකු හාන්දුරුවෝ ගැන බොහොම බක්ති ආදරයක් තියනවා කියලා ....නැතුව පුලුවනැ .... මහා නායක හිමිනමක්නේ ඉදගන.

ඔය කුසුම් නෝනේලා වාගේ විසාකා සිරිත් තියන උපාසකම්මලාගේ වැදගත්කම කලින් හිටිය ලොකු හාන්දුරුවොත් ( දැං එක් කෙනාගේත් ලොකු එක්කෙනා )  අවධාරනය කලාලු , ඒ කියන්නේ ඔය කුසුම් නෝනගේ මහ උන්දලට කතා කරලා කියුවලු ඉක්මනට කාවහරි හොයලා කසාද බන්දවන්ඩ කියලා.

ඉතින් කොහොමහරි දැං මාටිය කුසුමව දැක්කනේ

‘‘ ඇයි මොකද ‘‘

‘‘ ලොකු හාමුදුරුවෝ කෝ ‘‘

‘‘ උන්නාන්සේ සැතපිලා ‘‘

‘‘ හා මං බලන්නං ‘‘

‘‘ මොකක් ...බවලත්තු ආවාසගෙට යන්ට ....සීවරං දෙයියනේ ... අම්ම මුත්ත කාලේ වෙච්ච දේවල්ද ‘‘

දැං දොර හරහට ඉන්නවා මාටියා

‘‘ අහකට යනවා මනුස්සයෝ .....හාමුදුරුවෝ මට එන්ඩ කියුවා ‘‘

‘‘ බෑ බැ ඒකට නං කොහොමටවත් ඉඩ දෙන්ඩ බැ ‘‘

‘‘ තමුසේ මං කවුරු කියලද හිතාන ඉන්නේ ‘‘

‘‘ කවුරු උනත් මට කමක් නැ ... අවසර අරං එනකං එහොම ඉන්න එකයි ඇත්තේ ‘‘

අනේ දැං මාටියා ආවාසගෙට යනවා

‘‘ අවසරයි ‘‘

‘‘ ලොකු හාමුදුරුවනේ ‘‘

‘‘ අපේ හාමුදුවනේ ‘‘

‘‘ අවසර ‘‘

ම් හූ ...... සැතපිලා ගැඹුරටම ...  මොකැ සිරිදේහේට අත තියලා හොල්ලන්ටද....පව් සිද්ද වෙනවනේ

දැං මේකා ....උගුර පාදනවා ....කහිනවා ...... අවසරයි කියනවා ... එක එක එව්වා..... හරියන්නෙම නැ ..පස්සේ මූනටම එබුනා ..... තුන්හතර පාරක් එහෙම කතා කරනකොට ...බේරෙන කුනු කෙල සුරුස් ගාල ඇතුලට ඇදගනම ලොකු හාමුදුරුවෝ ඇස්දෙක ඇරියා

‘‘ හම්ම්ම්ම ..... මොකද ....බෙල්ල මිරිකන්ටද හදන්නේ ‘‘

‘‘ තරහ අවසර ‘‘

‘‘ හරි මොකැ කියහංකෝ ‘‘

‘‘ අර කුසුමා කියන ගෑණි ඇවිත් ... පිටි පස්සේ දොරෙන් ආවාසගෙට රිංගන්ට හදනවා අවසර ‘‘

‘‘ කාටද බොල තෝ ගැණි කියුවේ .... මාවත් විහිලුවකට ගත්තද ‘‘

කියපු ලොකු හාන්දුරුවෝ හනිකට පිටි පස්සේ දොර පැත්තට දිහුවලු  ,.. මාටින් ලොක්කා කරබාගන එලියට එන ගමන් රෙද්ද ඈත් කරලා සල්ගාදුගේ කාමරයට හොස්ස පෙව්වහම ....මෙච්චර වෙලා ඇහුංකං දීගන හිටිය උන්නාන්සෙත් සැතපීගනම ඉන්න ගමං බිත්තිය පැත්තට මුණ හැරෙව්වලු..... අසරණ මාටියා ... මිදුලට බැහැලා බෝමලුව අමදින්ඩ ගත්තලු.

පස්සේ ඉතින් ටික දවසක් ගිහින් .... ආයෙත් ඔය විදිහටම කුසුමා ඇවිත් පිටි පස්සේ දොරලග .... ලොකු හාමුදුරුවෝ .... සල්ගාදුයි ගිරාමසේවක මහත්තයයි , මහාදායක පෙරේරා මහත්තයයි , අල්විස් මහත්තයයි , ගුනදාස මහත්තයයි , තව හත් අටදෙනෙක් .... එදා පොලිසියේ ලොකු මහත්තයත් ඇවිත් ... විහාර සංවර්ධනේ ගැන ලොකු කතා බහක් .... මොකද එහෙම අදහස් විමසලා ... ඉස්සරහ ප්ලෑන් කරලා ...තීරණවලට ඇවිත් තිබ්බහම ලේසියි .... ඉස් ඉස්සෙල්ලම ෆිනෑන්ස් කරලා කාර් එකක් ඇරං .... පිරිත් ටිකක් කියලා .... නූලක් බැදලා .....දෙහි ගෙඩියක් මිරිස්කරලක් පිරිත් කරගන .... ඉස්සරහින් පස්සෙං එල්ලගන කතරගම යන්ඩ බාරයක් වෙන්ඩ එන එවුන් වගේ උන්ගේ ... අතේ තියන දෙකයි පනහට කෙලවන්ඩ මොකක් හරි කියන්ඩ එපෑ.

‘‘ අවසරයි අපේ හාමුදුරුවනේ ‘‘

‘‘ ඔව් මාටින් මොකද ‘‘

‘‘ අන්න ඔබවහන්සෙගේ නෝනමහත්තයා ඇවිත් පිටි පස්සේ දොරලග ඉන්නවා ... ඇතුලට එන්ඩ කියන්ඩද ‘‘

හිටපු උන්ට බකස් ගාල හිනා යනකොට නැගිටලා මග ඇරලා ගියාට මොකද සල්ගාදුවත් පරිස්සං උනේ නැ .... ටික දවසකින් පොරත් අහල පහල තම්බි කොලුවෙක්ව ලයින් කරලා .... කොහොමහරි කාඹරේට පට්ටල් කරගන .... කොලුවා කබල්  ෆෝං එකක් අතේ තියාගන ඉන්නවා .... සල්ගාදු අයිස් කිරිමේ හැඩ රුව වර්ණනා කරන ගමං රස බලනවා.... රස විදලා කොලුවට හිරිවැටිලා ..... කිරිම් ටිකත් ගිලදාපු සල්ගාදු

‘‘ මං මෙච්චර රසට කෑවා ... උඹ ඉතින් ඕක ඔබ ඔබා ඉන්නවා .... අනේ මේකත් රහද බලහං පුතේ...මං උඹට මගේ ටැබ් එක දෙන්නං ‘‘

 ... කියපු ගමං කොල්ලා පැන්නා එලියට ...... කෙලින්ම දිහුවේ පිට්ටනියේ සෙල්ලං කර කර උන්න කොල්ලෝ දිහාට ....

 මේ වේසා කොල්ලා වීඩියෝ රෙකෝඩින්ග් ඔන් කරගනනේ ඉදලා තියෙන්නේ